Please wait

Geduld...soms heeft men het, soms helemaal niet. Dit is zo'n moment waarop ik het niet heb. Ik verwacht hopelijk goed nieuws. Een vriend van mij en zijn vriendin zijn zwanger. Of dat hopen we toch. De zwangerschapstest zei ja, bloedtest zei ja. Vandaag eerste echo... Al van vijf uur ben ik hopeloos aant wachten op nieuws.
'Zwanger zijn, daar is toch niets raar aan' hoor ik jullie al denken. Nee daar is niets raars aan, tenzij ze al jaren proberen om zwanger te geraken en al een miskraam gehad hebben. En nu zit ik hier te wachten op nieuws, goed nieuws.

Zou ik een bericht sturen? Nee dat komt mss raar over. Ik geef hem tijd, hij zal wel iets laten weten. Verdorie wachten is nog nooit zo moeilijk geweest.

Verraad

Meer dan een jaar zit ik nu elke dag actief op die site. Elke dag!!! Ik liet er soms mijn werk voor staan. Elke dag artikels zoeken en die posten, het forum levende houden, veel foto's trekken op meets,...

Zaterdag was het zover, nog eens een kleine meet. Afgesproken bij één van de leden thuis om te apperitieven. Daar aangekomen heeft de hoofdadmin een rode t-shirt aan met een andere website op. Ok, niet verder bij nagedacht, eerst naar binnen en de rest begroeten. Oké, bijna iedereen heeft zo'n t-shirt aan...What's going on... Laptop staat op tafel en iedereen er rond. "Dit is onze nieuwe site waar we al drie maanden aan aan het werken zijn."

What???!!!! Are they kidding me?! Ze starten een nieuwe site op, laten de andere doodbloeden in ik weet van niets?! Mijn beste vriend zit in de crew en hij heeft niets gezegd... Kunnen ze mij nog een groter mes in de rug steken?! Ik wil al een jaar admin worden van de site, of gewoon moderator, maar nooit hadden ze iemand nodig. Nu snap ik wel waarom.

"Uw XS ligt al klaar." Excuse me?! Mij niet op de hoogte houden en mij nu een t-shirt in mijn handen duwen?! Ik had instant geen zin meer om te feesten. Ik ben in de martini geschoten en heb me min of meer nog geamuseerd. Van het einde herinner ik mij niet meer, maar das mss maar beter :-D

Wat moet ik nu doen om mijn dagen te vullen? Op die site kom ik niet meer...ze hebben me te veel pijn gedaan. En de nieuwe trekt nog op niet veel. Wat is zo'n site nu zonder forum?! Ik kan het nog niet geloven dat ze alles zomaar gaan weggooien...

Oppervlakkig

Net via Netlog een conversatie met een vreemde gehouden. Zijn netlog bestond uit drie foto's, foto's van een model wel te verstaan. Hoe kan iemand toch zo weinig zelfvertrouwen hebben dat hij foto's van iemand anders plaatst? Dat is toch gewoon liegen? Wat als je dan afspreekt met iemand, die zal het niet appreciëren. En nee, niet omdat je misschien lelijk bent, maar omdat je gelogen hebt.

"Mensen zijn oppervlakkig, ik geef ze wat ze willen zien." Ik ben het helemaal niet eens met die stelling. Mensen kijken naar het uiterlijk, dat is waar, maar ze kunnen ook niet anders. Je kan moeilijk iemand zien lopen en denken "hmm, wat een mooi innerlijk.." Hoe kan je een relatie hebben met iemand die je niet opwindt, of die je vlammetje niet kan doen werken? Dan heb je toch gewoon vrienden? En er moet toch een verschil zijn tussen vriendschap en liefde. Vriendschap en liefde hebben dezelfde grondbeginselen, maar bij liefde komt er nog een belangrijk punt... Aantrekkingskracht!

En volgens die jongen van netlog is iedereen zijn ware liefde al voorbij gelopen gewoon door naar het uiterlijk te kijken. Wat is ware liefde als je de persoon in kwestie niet aantrekkelijk vindt? Duidelijk een meningsverschil dus. Wat denken jullie? Bestaat ware liefde nu echt? En zijn mensen oppervlakkig?

babysteps

Tegenwoordig heeft iedereen een blog, je bent zelf 'out' als je er geen hebt. Dus voilà, aanschouw mijn blog. Een nickname heb ik al, de blog is gemaakt, nu nog een onderwerp. Moet ik mezelf hier voorstellen? Lijkt me zo stom, wat moet je meer weten dan dat ik single meid ben van bijna 22 die eindelijk begonnen is aan haar eigen leven.

'Hoezo?' hoor ik je denken...Wel sinds een maand ben ik nu vrijgezel, na een relatie van 4,5 jaar. Wat dus heel lang is voor iemand van 21. Mijn eerste grote relatie en meteen de relatie die mijn persoonlijkheid heeft bepaald. 'Vrouwen aan de haard', een van de meest hatelijke leuzes die een vrouw kent....en toch was ik dat. De was en de plas werd door mij gedaan, zonder mopperen. Toch raar hoe rap iemand een gewoonte aanleerd, of deze nu verkeerd is of niet.

Maar ik ga niet meer achteruit kijken, vanaf nu alleen maar vooruit. Of toch poging tot want mijn ex wilt mij nog altijd terug. Dat brengt natuurlijk veel twijfels mee, vier jaar smijt je niet zomaar weg. Hoe dan ook, hij moet eerst grondig veranderen voor ik ooit nog overweeg om terug te keren. Hem kennende is dit een verhaal van lange duur, dus ik zit nog even safe.

Genieten is nu mijn leuze! Weggaan met nieuwe vrienden en terug contact nemen met oude vrienden. I love it! Elk weekend ben ik weg, wat ik daarvoor nooit heb gedaan, zeker niet alleen. Maar nu, nu geniet ik, zowel van het feesten als van de aandacht. Hoe komt het toch dat verleiden en verleid worden zo leuk is? Je oog op iemand laten vallen en beslissen om ervoor te gaan. En telkens opnieuw lukt het! Heerlijk gewoon. Hoe ik het doe, ik weet het niet. Maar ik ga er toch nog even van genieten...