Na zes maanden lagen er nog spullen van Stijn bij mij op het appartement. Ik moest daar dringend eens van af geraken. Ik stuurde hem een sms om te vragen of hij ze deze week nog kon komen halen, hij kreeg tijd tot en met donderdag. Woensdag had ik nog altijd geen nieuws. Ik stuurde hem dus nog een bericht zeggende dat ik hem dus donderdag verwachtte aangezien hij woensdag niets heeft laten weten. Maar weer geen teken van leven.
Gisteren (donderdag dus) zat ik echt met een rot gevoel vanbinnen, geen zin om happy te doen. Mr Oohlala had het blijkbaar al in de gaten want hij vroeg me of het ging. The Simpsons begonnen net op tv, misschien konnen die mij wat doen lachen.
*ding dong*
Mijn hart sprong in mijn keel! Dat MOEST Stijn zijn! Paniek overmeesterde me. Hier was ik niet op voorbereid. Ik liet hem naar boven komen en merkte dat ik stond te trillen op mijn benen. Eenmaal boven vroeg ik "Waarom laat je niet iets weten dat je komt?"
"Ela! Rustig hé!" was zijn antwoord. De blik in zijn ogen en de toon waarop hij dit zei brachten echt geen goede herinneringen mee. Ik liet hem verder binnen waar hij Mr Oohlala zag staan.
Ik legde Stijn zijn gerief klaar terwijl hij zijn telenet acount van de mijne loskoppelde. Ik liep rond als een kip zonder kop. Ik wist niet waar kruipen en kon niet ophouden met trillen. Ik had gewoon schrik van hem!
Mr Oohlala merkte dat blijkbaar op want in het passeren nam hij mijn hand vast, hield me in zijn armen en plantte een kusje op mijn hoofd. Ik was zo blij dat hij er was!
10 minuten later was Stijn buiten en kon ik mij in de armen van Mr Oohlala smijten. Hij zag dat het niet zo goed met me ging en nam me nogmaals stevig in zijn armen. Ik haat het echt maar als Stijn geweest is ben ik een wrak. Een geluk dat Mr Oohlala het begreep omdat hij al hetzelfde meegemaakt heeft. Volgens hem komt dat omdat je tijdens de relatie niet jezelf hebt kunnen zijn dat je nu niet weet hoe je je moet gedragen.
Maar ondertussen ben ik wel zeker van mijn zaak. Stijn is volledig afgeschreven en Mr Oohlala is de nieuwe man in mijn leven! En volgens mij gaat dit veel langer duren!
vrijdag 26 september 2008
woensdag 24 september 2008
The end
Wat is dat toch met al het geweld in de wereld? Nu zijn er weer doden gevallen door een schietpartij in Finland. Wat ik mij dan altijd als eerste afvraag is hoe die in godsnaam allemaal aan een geweer geraken. Kunnen ze daar niets aan doen? Geen wapens voor gewone mensen?!
In Finland mag je blijkbaar op 15-jarige leeftijd al een geweer hebben. Ik blijf die zin herlezen en het is gewoon belachelijk! 15 jaar!
Vorig jaar hebben ze een gelijkaardig geval gehad in Finland en toch is er niets veranderd aan de wapenwet. Hoe vaak moet een ezel zich aan dezelfde steen stoten voor ze het doorhebben?
De 22-jarige die deze keer de moorden heeft gepleegd had zelf een filmpje op Youtube geplaatst de dag voordien... Wat doet de politie? Hem ondervragen en weer laten gaan. Wat hadden ze moeten doen? Geweer afnemen! Ben ik de enige die zo denkt? Is het dan echt zo raar om logisch te denken... Die jongen heeft helemaal geen geweer nodig! Zeker niet na zo'n filmpje. En het erge is dat hij er nog verdomd makkelijk van af is gekomen, hij is dood. De lafste mensen plegen moorden en plegen daarna zelfmoord. Te laf om de gevolgen te dragen...
Something is seriously wrong in this world...
In Finland mag je blijkbaar op 15-jarige leeftijd al een geweer hebben. Ik blijf die zin herlezen en het is gewoon belachelijk! 15 jaar!
Vorig jaar hebben ze een gelijkaardig geval gehad in Finland en toch is er niets veranderd aan de wapenwet. Hoe vaak moet een ezel zich aan dezelfde steen stoten voor ze het doorhebben?
De 22-jarige die deze keer de moorden heeft gepleegd had zelf een filmpje op Youtube geplaatst de dag voordien... Wat doet de politie? Hem ondervragen en weer laten gaan. Wat hadden ze moeten doen? Geweer afnemen! Ben ik de enige die zo denkt? Is het dan echt zo raar om logisch te denken... Die jongen heeft helemaal geen geweer nodig! Zeker niet na zo'n filmpje. En het erge is dat hij er nog verdomd makkelijk van af is gekomen, hij is dood. De lafste mensen plegen moorden en plegen daarna zelfmoord. Te laf om de gevolgen te dragen...
Something is seriously wrong in this world...
maandag 22 september 2008
Birthday party
Vrijdag was het dus mijn 22ste verjaardag! Eerst gevierd door samen met Dia en Katey iets te gaan eten en drinken in den Irish in Gent. Het was alweer lang geleden dat ik ze gezien had dus ik het was heel leuk om ze terug te zien. Daarna met de trein richting Oostende! Voor ik het wist was ik aan het station en kwam Mr Oohlala mij halen. Ik was echt zo blij van hem te zien!
Eerst nog even naar zijn appartement waar hij snel een douche ging nemen voor we naar onze afspraak zouden gaan met Cosmopolitan, een vriendin uit Oostende. We gingen naar Tao, een plek waar je blijkbaar deftig genoeg gekleed moet zijn voor ze je binnen laten, vooral mannen dan. Mr Oohlala was bezig aan zijn metamorfose terwijl ik even met Cosmopolitan ging bellen om verder af te spreken. Ze ging tot het appartement komen van Mr Oohlala en dan zouden we samen vertrekken. Mr Oohlala kwam even uit de badkamer, daar stond hij dan met een zwarte jeansbroek en een zwart hemd waar zijn mouwen van opgerold waren. Hij zag er overheerlijk uit!!!
Cosmopolitan was aangekomen en Mr Oohlala speelde nog snel iets naar binnen voor we zouden vertrekken naar de Tao.
Eenmaal daar aangekomen merkten we dat het iets kalmer was in Oostende dan normaal, blijkbaar was er een festival in Oostende waar veel jeugd naartoe ging. Een paar vriendinnen van Cosmopolitan waren er ook bij en het is een heerlijk feestje geworden, met Mr Oohlala die er overheerlijk uit zag én een brede armband droeg, waar ik zot van ben!
Hij zag er uit om op te eten!
De rest van het weekend was lekker rustig, voor ene keer het appartement voor ons alleen. Zondag zijn we even bij zijn moeder langs geweest om haar problemen met haar laptop op te lossen. Het is een fijne vrouw en het klikt wel, dit komt goed, ik voel het gewoon.
Daarna is Mr Oohlala beginnen inpakken om een week bij mij te kunnen zijn. Vandaag begon hij namelijk aan zijn nieuwe job in Leuven en blijft hij heel de week bij mij. Benieuwd hoe zijn eerste dag geweest is, ik zit vol spanning te wachten!
Eerst nog even naar zijn appartement waar hij snel een douche ging nemen voor we naar onze afspraak zouden gaan met Cosmopolitan, een vriendin uit Oostende. We gingen naar Tao, een plek waar je blijkbaar deftig genoeg gekleed moet zijn voor ze je binnen laten, vooral mannen dan. Mr Oohlala was bezig aan zijn metamorfose terwijl ik even met Cosmopolitan ging bellen om verder af te spreken. Ze ging tot het appartement komen van Mr Oohlala en dan zouden we samen vertrekken. Mr Oohlala kwam even uit de badkamer, daar stond hij dan met een zwarte jeansbroek en een zwart hemd waar zijn mouwen van opgerold waren. Hij zag er overheerlijk uit!!!
Cosmopolitan was aangekomen en Mr Oohlala speelde nog snel iets naar binnen voor we zouden vertrekken naar de Tao.
Eenmaal daar aangekomen merkten we dat het iets kalmer was in Oostende dan normaal, blijkbaar was er een festival in Oostende waar veel jeugd naartoe ging. Een paar vriendinnen van Cosmopolitan waren er ook bij en het is een heerlijk feestje geworden, met Mr Oohlala die er overheerlijk uit zag én een brede armband droeg, waar ik zot van ben!
Hij zag er uit om op te eten!De rest van het weekend was lekker rustig, voor ene keer het appartement voor ons alleen. Zondag zijn we even bij zijn moeder langs geweest om haar problemen met haar laptop op te lossen. Het is een fijne vrouw en het klikt wel, dit komt goed, ik voel het gewoon.
Daarna is Mr Oohlala beginnen inpakken om een week bij mij te kunnen zijn. Vandaag begon hij namelijk aan zijn nieuwe job in Leuven en blijft hij heel de week bij mij. Benieuwd hoe zijn eerste dag geweest is, ik zit vol spanning te wachten!
vrijdag 19 september 2008
woensdag 17 september 2008
De mobiele wereld
Tegenwoordig bereik je de leeftijd van 18 en hupla, daar gaan ze voor hun rijbewijs. Ze kunnen amper links van rechts onderscheiden maar toch gaan ze ervoor. Zelf heb ik maar van midden dit jaar bezig met mijn rijbewijs, aan 21 dus! Wat ik eigenlijk maar normaal vindt want zo heb je meer 'ervaring' in verschillende verkeerssituaties, al is het maar door in de auto te zitten. Ondertussen heb ik al met 5 wagens gereden terwijl ik nog maar mijn voorlopig rijbewijs heb. De eerste was de Opel Corsa van mijn ex. Heel goed auto'tje, ik zou het mezelf later nog durven aanschaffen. De tweede was de auto van mijn moeder waarmee ik beginnen oefenen ben voor mijn rijbewijs. Een Fiat Brava S die meer lawaai maakte dat de auto van een echte Johnnie. Daarna eens mogen rijden met de nieuwe auto van mijn ex, een Ford Fiesta ST! Zalig om mee te rijden, mits je de juiste ervaring hebt want die auto staat nu blijkbaar in de garage voor herstellingen. De volgende auto van mijn moeder, ook een Fiat, maar het type ontgaat me even. Een oud en versleten ding zonder stuurbekrachtiging! Probeer daar maar eens je manoeuvres mee te doen!
Maar lang leve de mama, ze heeft een nieuwe auto gekocht! Normaal gezien zou ze hem vanavond moeten hebben, ik hoop het toch! Een Fiat Grande Punto, heel schoon auto'tje met de look van een Ford Focus. Ik kijk er alvast naar uit! Gisteren heeft ze een auto moeten huren voor enkele dagen uit noodzaak aangezien de vorige het begeven heeft. Een Toyota Yaris, heel mooie auto en hij rijd goed!
Dus voor iemand zonder vast rijbewijs denk ik dat ik toch wel al wat ervaring heb in het rijden met auto's! Gisteren bleek dat mijn moeder beslist had van haar auto's niet meer uit te lenen aan haar kinderen, met name ik en mijn zus dus. Ik geloofde mijn oren niet! Eindelijk kan ik met een auto rijden die de naam auto waardig is en ik zou hem niet mogen gebruiken?! Terwijl mijn zus al die jaren de andere auto's heeft mogen gebruiken! En mijn zus is dan op de koop toe nog een veel gevaarlijkere chauffeur dan mij! Nee, deze strijd geef ik nog niet op! Ik zal die auto lenen en nee ik ben niet egoïstisch. Ik moet toch kunnen oefenen voor mijn rijbewijs zeker! Ik heb al zoveel gereden en nog nooit ergens tegen gereden, terwijl mijn zus dit wel al gedaan heeft, ze heeft het alleen niet verteld. Dit pik ik niet!
Dus nu is het hopen dat ons moeder vanavond de nieuwe auto heeft en dat ik mijn argumenten eens goed kan boven halen! Ik vind van mezelf dat ik een goede chauffeur ben en dat zal ik haar bewijzen ook!
Dit is het auto'tje waar ik hoop mee te kunnen rijden!
Maar lang leve de mama, ze heeft een nieuwe auto gekocht! Normaal gezien zou ze hem vanavond moeten hebben, ik hoop het toch! Een Fiat Grande Punto, heel schoon auto'tje met de look van een Ford Focus. Ik kijk er alvast naar uit! Gisteren heeft ze een auto moeten huren voor enkele dagen uit noodzaak aangezien de vorige het begeven heeft. Een Toyota Yaris, heel mooie auto en hij rijd goed!
Dus voor iemand zonder vast rijbewijs denk ik dat ik toch wel al wat ervaring heb in het rijden met auto's! Gisteren bleek dat mijn moeder beslist had van haar auto's niet meer uit te lenen aan haar kinderen, met name ik en mijn zus dus. Ik geloofde mijn oren niet! Eindelijk kan ik met een auto rijden die de naam auto waardig is en ik zou hem niet mogen gebruiken?! Terwijl mijn zus al die jaren de andere auto's heeft mogen gebruiken! En mijn zus is dan op de koop toe nog een veel gevaarlijkere chauffeur dan mij! Nee, deze strijd geef ik nog niet op! Ik zal die auto lenen en nee ik ben niet egoïstisch. Ik moet toch kunnen oefenen voor mijn rijbewijs zeker! Ik heb al zoveel gereden en nog nooit ergens tegen gereden, terwijl mijn zus dit wel al gedaan heeft, ze heeft het alleen niet verteld. Dit pik ik niet!
Dus nu is het hopen dat ons moeder vanavond de nieuwe auto heeft en dat ik mijn argumenten eens goed kan boven halen! Ik vind van mezelf dat ik een goede chauffeur ben en dat zal ik haar bewijzen ook!
Dit is het auto'tje waar ik hoop mee te kunnen rijden!zondag 14 september 2008
Image of perfection
Heb er net een zalig weekendje opzitten! Het was de eerste keer dat Mr Oohlala bij mij zou komen voor het weekend. Vrijdag had ik verlof genomen en heb eigenlijk heel de dag gekuist, niet alleen omdat Mr Oohlala kwam maar gewoon omdat het nodig was. Het was heel gezellig! De eerste avond heeft hij gekookt en dan gewoon wat tv gekeken terwijl we in elkaars armen lagen en dan gaan slapen. Zaterdag heerlijk uitgeslapen en dan samen met mijn mama en broertje naar een beurs gegaan. Hij heeft mijn moeder en broer dus al ontmoet, zonder problemen. 'S avonds nog even gezelschap gehad van mijn broertje zodat mijn moeder kon gaan eten met een vriend. Daarna moesten we naar een fuif van één van mijn beste vriendinnen, Silke. Ik had het haar beloofd en ik ben niet iemand die mijn beloftes breekt, zeker niet tov Silke.
Mr Oohlala en mijn broertje aan het socialisen
Normaal gezien komt Silke haar papa ons altijd halen en afzetten, maar aangezien Silke op de fuif moest werken ging dat dus niet. Dan maar te voet! Uiteindelijk hebben we er een uur over gedaan om er te geraken, maar het was heerlijk! Gezellig met twee onder de sterrenhemel en de volle maan, pratend over van alles en nog wat.
Eindelijk aangekomen was Silke enorm blij van mij te zien en natuurlijk keurde ze Mr Oohlala metteen goed! Veel knapper dan op foto zei ze me. Voor mij was het dus de eerste keer om samen met Mr Oohlala uit te gaan. Hij had mij al verteld dat hij geen danser was dat hij liever aan de kant stond, terwijl ik altijd op de dansvloer te vinden ben.
Our first night out! Heerlijk gewoon!
Ik had er dus in het begin wat schrik voor, dat het niet zou klikken bij het uitgaan, maar het was geweldig! Ik heb mij kostelijk geamuseerd en het was zalig om Mr Oohlala stukje bij beetje helemaal los te zien komen. Hij en Silke komen ook goed evereen, het was gewoon een fantastische avond! De weg terug heb ik een kortere weg gevonden die ons zeker 20min bespaard heeft. Het was zalig om alletwee een beejte in de wind te zijn en te praten over dekleinste dingen eerst. Het klinkt ongelooflijk tussen ons, echt niet normaal.
Zondag is veel te rap voorbij gegaan, voor ik het wist stond ik aan het station om Mr Oohlala met een droevig gezicht op de trein te zien stappen. Nu is het nog een weekje wachten en dan zijn Mr Oohlala en ik samen van vrijdagavond tot vrijdag daarop. Ik kijk er al enorm naar uit!
Oh ja, kan het toeval zijn dat onze eerste slow uitgerekend op een liedje van Robbie Williams is, mijn favo zanger en dan nog op 'She's the one'. Ik dacht het niet! This is meant to be!
Mr Oohlala en mijn broertje aan het socialisenNormaal gezien komt Silke haar papa ons altijd halen en afzetten, maar aangezien Silke op de fuif moest werken ging dat dus niet. Dan maar te voet! Uiteindelijk hebben we er een uur over gedaan om er te geraken, maar het was heerlijk! Gezellig met twee onder de sterrenhemel en de volle maan, pratend over van alles en nog wat.
Eindelijk aangekomen was Silke enorm blij van mij te zien en natuurlijk keurde ze Mr Oohlala metteen goed! Veel knapper dan op foto zei ze me. Voor mij was het dus de eerste keer om samen met Mr Oohlala uit te gaan. Hij had mij al verteld dat hij geen danser was dat hij liever aan de kant stond, terwijl ik altijd op de dansvloer te vinden ben.
Our first night out! Heerlijk gewoon!Ik had er dus in het begin wat schrik voor, dat het niet zou klikken bij het uitgaan, maar het was geweldig! Ik heb mij kostelijk geamuseerd en het was zalig om Mr Oohlala stukje bij beetje helemaal los te zien komen. Hij en Silke komen ook goed evereen, het was gewoon een fantastische avond! De weg terug heb ik een kortere weg gevonden die ons zeker 20min bespaard heeft. Het was zalig om alletwee een beejte in de wind te zijn en te praten over dekleinste dingen eerst. Het klinkt ongelooflijk tussen ons, echt niet normaal.
Zondag is veel te rap voorbij gegaan, voor ik het wist stond ik aan het station om Mr Oohlala met een droevig gezicht op de trein te zien stappen. Nu is het nog een weekje wachten en dan zijn Mr Oohlala en ik samen van vrijdagavond tot vrijdag daarop. Ik kijk er al enorm naar uit!
Oh ja, kan het toeval zijn dat onze eerste slow uitgerekend op een liedje van Robbie Williams is, mijn favo zanger en dan nog op 'She's the one'. Ik dacht het niet! This is meant to be!
woensdag 10 september 2008
Alles aan een sneltempo
Tussen mij en Mr Oohlala gaat alles super! Elke dag verlang ik meer en meer naar hem en hij ook naar mij!
Gisteren heeft hij een solicitatie gedaan in Haasrode voor een salesfunctie en het ziet ernaar uit dat hij de job gaat nemen. Maar er is een 'probleempje', het traject Oostende-Haasrode is niet gemakkelijk en ook heel lang. Maar het traject Denderleeuw-Haasrode is makkelijker....Je hoort het waarschijlijk al, de kans is groot dat Mr Oohlala bij mij komt wonen! Vrijdagavond komt hij voor de eerste keer bij mij en indien hij maandag kan beginnen in Haasrode blijft hij de hele week. Fantastisch gewoon. Zolang hij zijn huurcontract nog loopt in Oostende moet hij daar nog betalen natuurlijk, maar de kans is nog groter dat van zodra dat afgelopen is dat hij en zijn kat Poeke permanent naar Denderleeuw komen!
Sommigen zullen zeggen dat het veel te snel gaat, maar het voelt gewoon goed. We verstaan elkaar, we vullen elkaar ongelooflijk aan, we zijn eerlijk, hebben dezelfde vizie,... Het klikt gewoon ongelooflijk en zoiets heb ik nog nooit meegemaakt. Dus voor mij kan het eigenlijk niet rap genoeg gaan...
Gisteren heeft hij een solicitatie gedaan in Haasrode voor een salesfunctie en het ziet ernaar uit dat hij de job gaat nemen. Maar er is een 'probleempje', het traject Oostende-Haasrode is niet gemakkelijk en ook heel lang. Maar het traject Denderleeuw-Haasrode is makkelijker....Je hoort het waarschijlijk al, de kans is groot dat Mr Oohlala bij mij komt wonen! Vrijdagavond komt hij voor de eerste keer bij mij en indien hij maandag kan beginnen in Haasrode blijft hij de hele week. Fantastisch gewoon. Zolang hij zijn huurcontract nog loopt in Oostende moet hij daar nog betalen natuurlijk, maar de kans is nog groter dat van zodra dat afgelopen is dat hij en zijn kat Poeke permanent naar Denderleeuw komen!
Sommigen zullen zeggen dat het veel te snel gaat, maar het voelt gewoon goed. We verstaan elkaar, we vullen elkaar ongelooflijk aan, we zijn eerlijk, hebben dezelfde vizie,... Het klikt gewoon ongelooflijk en zoiets heb ik nog nooit meegemaakt. Dus voor mij kan het eigenlijk niet rap genoeg gaan...
maandag 8 september 2008
Mag ik even jullie aandacht...
Ik ben geen vrijgezel meer!!!!
Edit: dit was even een berichtje om mijn geluk uit te roepen, nu vertellen hoe het 'officieel' geworden is.
Daarnet vroeg een vriend aan me op msn of we nu samen waren of niet. Aangezien ik het zelf nog niet goed wist heb ik de vraag gekopieerd naar het chatvenster van Mr Oohlala. Zijn antwoord hierop: "You do the honor *kus*"
Ik was zo gelukkig toen ik dat las! Nu nog een manier vinden om elkaar meer te zien zonder er telkens 12euro tegenaan te moeten smijten..
Edit: dit was even een berichtje om mijn geluk uit te roepen, nu vertellen hoe het 'officieel' geworden is.
Daarnet vroeg een vriend aan me op msn of we nu samen waren of niet. Aangezien ik het zelf nog niet goed wist heb ik de vraag gekopieerd naar het chatvenster van Mr Oohlala. Zijn antwoord hierop: "You do the honor *kus*"
Ik was zo gelukkig toen ik dat las! Nu nog een manier vinden om elkaar meer te zien zonder er telkens 12euro tegenaan te moeten smijten..
Another addiction
Vrijdagnamiddag zag ik zwaar op tegen het weekend. Ik wist namelijk niet of ik Mr Oohlala zou zien of niet. Ik moest zaterdagavond naar een 'housewarmingparty' van een ex klasgenoot dus kon ik geen heel weekend bij hem zijn. Dus ging ik ofwel van vrijdagavond tot zaterdagnamiddag ofwel enkel zondag, want het zou zaterdag wss laat worden. Ik heb uiteindelijk gekozen voor de eerste optie. Vrijdagavond de trein genomen en een uur en een half later stond ik in Oostende. Heerlijk om hem weer in mijn armen te kunnen nemen...hoewel het eerder omgekeerd is want hij is zowaar 20 cm groter! Bij hem op het appartement gekomen zaten zijn vrienden daar natuurlijk, weer fullhouse, maar best wel gezellig.
Rond een uur of één zijn we dan verhuisd naar de slaapkamer om daar nog een filmpje te zien, Wall-e. Maar zoals meestal hebben we het einde niet gezien, dat zal voor de ochtend zijn.
Het alleen slapen is nu wel wat lastiger moet ik zeggen. Het is gewoon veel leuker om dat andere lichaam tegen je te voelen en die arm rond je te hebben. Het occasioneel kusje op je schouderblad of wang...Heerlijk! De ochtend was er weer veel te rap, want dat wou zeggen dat het ook rap middag zou worden en ook rapper tijd om te vertrekken. De middag vloog voorbij en voor ik wist stond ik aan het perron in innige omhelzing met Mr Oohlala. Damn die uren vliegen voorbij als ik bij hem ben. Hij wou dat ik afzegde voor het 'feestje', dat ik bij hem zou kunnen blijven. Ergens wou ik dat ook wel doen, maar ergens ook weer niet. Ik wil weer niet de fout maken van te rap te gaan en mijn leven laten vallen voor een jongen. Dus ben ik maar gegaan.
Het appartement van N & S (ex klasgenoot en haar vriend) is wel groter dan dat van mij. Zij zijn dan ook met twee en hebben het gekocht. Het was leuk om nog eens een paar vriendinnen terug te zien. Nathalie T had weer een verrassing toen ze toekwam met een stevig rond buikje! Weer zwanger, dit keer een meisje! Ik ben zo blij voor haar en kan haast niet wachten tot de kleine er is! Ik wil zelf ook doodgraag kinderen en dan liefst zo rap mogelijk! Buiten de vier andere meisjes van mijn klas waren er niet veel mensen die we kenden en de meesten waren ook al ouder dan ons. Na een uur en een half zijn we allemaal vertrokken. Ik ben naar huis gecrost, trein opgezocht en weer richting Oostende vertrokken. Ik kón hem gewoon niet missen.
Ik ben een grote fan van het internet, tot ze de verkeerde info doorgeven! Trein nemen richting Kortrijk en daar overstappen om richting Oostende te gaan. Right! Tot je aankomt in Kortrijk en het daar blijkt dat dat de laatste trein was en er geen enkele trein meer komt voor vijf uur. Daar stond ik dan. Mr Oohlala opgebeld en hij heeft uiteindelijk één van zijn maten kunnen overtuigen om mij te gaan halen. Oostende - Kortrijk 45min. Dus zolang heb ik op een trapje gezeten aant station tot ik een auto herkende. Dan weer 45min in de auto, met een gevaarlijke chauffeur eigenlijk, maar we hadden geen keus. Blij was ik toen ik me naast Mr Oohlala in de zetel kon zetten.
Ons teruggetrokken in de slaapkamer, nog een filmpje bekijken, maar het was al zo laat dat we na vijf minuten alletwee in slaap lagen. Tot we plots gewekt werden door de laptop die van het bed viel. Geen nieuwe poging om de film terug op te zetten, maar gewoon slapen, met die lieve arm rond mij. Zondag is spijtig genoeg net als zaterdag voorbij gevlogen. De trein van kwart na negen genomen maar eerst nog een uitgebreid afscheid. Heerlijk hoe groot hij is en hoe veilig en goed ik me bij hem voel. Met zijn 1m89 zie ik er extra schattig uit naast hem denk ik. Afscheid was deze keer wel zwaarder, ik zou hem echt missen...
Rond een uur of één zijn we dan verhuisd naar de slaapkamer om daar nog een filmpje te zien, Wall-e. Maar zoals meestal hebben we het einde niet gezien, dat zal voor de ochtend zijn.
Het alleen slapen is nu wel wat lastiger moet ik zeggen. Het is gewoon veel leuker om dat andere lichaam tegen je te voelen en die arm rond je te hebben. Het occasioneel kusje op je schouderblad of wang...Heerlijk! De ochtend was er weer veel te rap, want dat wou zeggen dat het ook rap middag zou worden en ook rapper tijd om te vertrekken. De middag vloog voorbij en voor ik wist stond ik aan het perron in innige omhelzing met Mr Oohlala. Damn die uren vliegen voorbij als ik bij hem ben. Hij wou dat ik afzegde voor het 'feestje', dat ik bij hem zou kunnen blijven. Ergens wou ik dat ook wel doen, maar ergens ook weer niet. Ik wil weer niet de fout maken van te rap te gaan en mijn leven laten vallen voor een jongen. Dus ben ik maar gegaan.
Het appartement van N & S (ex klasgenoot en haar vriend) is wel groter dan dat van mij. Zij zijn dan ook met twee en hebben het gekocht. Het was leuk om nog eens een paar vriendinnen terug te zien. Nathalie T had weer een verrassing toen ze toekwam met een stevig rond buikje! Weer zwanger, dit keer een meisje! Ik ben zo blij voor haar en kan haast niet wachten tot de kleine er is! Ik wil zelf ook doodgraag kinderen en dan liefst zo rap mogelijk! Buiten de vier andere meisjes van mijn klas waren er niet veel mensen die we kenden en de meesten waren ook al ouder dan ons. Na een uur en een half zijn we allemaal vertrokken. Ik ben naar huis gecrost, trein opgezocht en weer richting Oostende vertrokken. Ik kón hem gewoon niet missen.
Ik ben een grote fan van het internet, tot ze de verkeerde info doorgeven! Trein nemen richting Kortrijk en daar overstappen om richting Oostende te gaan. Right! Tot je aankomt in Kortrijk en het daar blijkt dat dat de laatste trein was en er geen enkele trein meer komt voor vijf uur. Daar stond ik dan. Mr Oohlala opgebeld en hij heeft uiteindelijk één van zijn maten kunnen overtuigen om mij te gaan halen. Oostende - Kortrijk 45min. Dus zolang heb ik op een trapje gezeten aant station tot ik een auto herkende. Dan weer 45min in de auto, met een gevaarlijke chauffeur eigenlijk, maar we hadden geen keus. Blij was ik toen ik me naast Mr Oohlala in de zetel kon zetten.
Ons teruggetrokken in de slaapkamer, nog een filmpje bekijken, maar het was al zo laat dat we na vijf minuten alletwee in slaap lagen. Tot we plots gewekt werden door de laptop die van het bed viel. Geen nieuwe poging om de film terug op te zetten, maar gewoon slapen, met die lieve arm rond mij. Zondag is spijtig genoeg net als zaterdag voorbij gevlogen. De trein van kwart na negen genomen maar eerst nog een uitgebreid afscheid. Heerlijk hoe groot hij is en hoe veilig en goed ik me bij hem voel. Met zijn 1m89 zie ik er extra schattig uit naast hem denk ik. Afscheid was deze keer wel zwaarder, ik zou hem echt missen...
donderdag 4 september 2008
De jeugd van tegenwoordig
1 September! Een datum waar toch heel wat mensen naar uit kijken. Alle tieners zitten weer veilig achter die grote poorten en ouders kunnen weer hun normale werkleven hervatten. Voor vele tieners is de eerste schooldag de belangrijkste dag van dat jaar. Wat ze die dag zullen dragen bepaald wss in welk groepje ze terecht zullen komen en of ze al dan niet gepest kunnen worden. Ik bedoel, kijk eens rond op straat. Ik kan een meisje van 16 alvast niet meer onderscheiden van iemand van 20 hoor. Naaldhakken, diepe décolletées, tonnen make-up, designer kledij, noem maar op! Heb je het niet dan hoor je er niet bij.
Waar is de tijd dat je aan 16 jaar net je eerste liefje had, net je eerste pintje had gedronken en mss ook je eerste fuif had meegemaakt. De jeugd van tegenwoordig groeit zo vlug op dat ik mij afvraag of ze eigenlijk nog kunnen genieten van hun jeugd? Ik word deze maand 22 maar als ik kijk naar hoe ik erbij loop en hoe de tieners eruit zien, dan heb ik eigenlijk medelijden met hen. Ik draag zelden make-up en ook zelden hakken, toch niet om te gaan werken. Maar zij dragen dit elke dag! Ik wil hun huid binnen een aantal jaar wel eens zien. Wat is trouwens het nut van zoveel make-up? De mensen zien je één keer zonder en verschieten zich wss een ongeluk. Geef mij maar puur natuur!
Nog een groot verschil met vroeger en nu is hoe materialistisch iedereen geworden is. De nieuwste gsm, de nieuwste mp3, je moet het allemaal hebben. Mijn vraag is dan: hoe betalen ze dat? Ik kreeg thuis nooit zakgeld en alle luxe producten die ik wou moest ik zelf kopen. Nu krijgt de jeugd zakgeld, worden de gsm-kaarten betaald en de kledij en make-up zullen ze ook wel geregeld krijgen. Allemaal goed en wel voor de jeugd, maar wat als ze later op hun eigen benen komen te staan? Wat als ze ineens beseffen dat ze die handtas niet kunnen kopen omdat ze anders geen eten hebben. Daarom zeg ik: lang leve mijn opvoeding! Van kleins af aan kenden we de waarde van het geld, we moesten zelf werken voor ons geld en een deel van ons vakantiegeld was voor ons moeder. Voor mijn geen merkkleren of make-up maar harde realiteit, als je iets wil moet je er zelf voor werken.
Daarom zeg ik nog dit: danku mama voor mijn opvoeding!
En nog veel succes aan de jeugd.
Waar is de tijd dat je aan 16 jaar net je eerste liefje had, net je eerste pintje had gedronken en mss ook je eerste fuif had meegemaakt. De jeugd van tegenwoordig groeit zo vlug op dat ik mij afvraag of ze eigenlijk nog kunnen genieten van hun jeugd? Ik word deze maand 22 maar als ik kijk naar hoe ik erbij loop en hoe de tieners eruit zien, dan heb ik eigenlijk medelijden met hen. Ik draag zelden make-up en ook zelden hakken, toch niet om te gaan werken. Maar zij dragen dit elke dag! Ik wil hun huid binnen een aantal jaar wel eens zien. Wat is trouwens het nut van zoveel make-up? De mensen zien je één keer zonder en verschieten zich wss een ongeluk. Geef mij maar puur natuur!
Nog een groot verschil met vroeger en nu is hoe materialistisch iedereen geworden is. De nieuwste gsm, de nieuwste mp3, je moet het allemaal hebben. Mijn vraag is dan: hoe betalen ze dat? Ik kreeg thuis nooit zakgeld en alle luxe producten die ik wou moest ik zelf kopen. Nu krijgt de jeugd zakgeld, worden de gsm-kaarten betaald en de kledij en make-up zullen ze ook wel geregeld krijgen. Allemaal goed en wel voor de jeugd, maar wat als ze later op hun eigen benen komen te staan? Wat als ze ineens beseffen dat ze die handtas niet kunnen kopen omdat ze anders geen eten hebben. Daarom zeg ik: lang leve mijn opvoeding! Van kleins af aan kenden we de waarde van het geld, we moesten zelf werken voor ons geld en een deel van ons vakantiegeld was voor ons moeder. Voor mijn geen merkkleren of make-up maar harde realiteit, als je iets wil moet je er zelf voor werken.
Daarom zeg ik nog dit: danku mama voor mijn opvoeding!
En nog veel succes aan de jeugd.
Abonneren op:
Reacties (Atom)