Leukste valentijn ooit!

Valentijn vieren is een cliché, en aangezien ik niet van clichés hou vier ik dus ook geen valentijn. Geef mij maar een spontaan cadeautje hier en daar, dat heb ik veel liever dan op die vastgelegde 'feest'dagen. Vrijdagavond zaten we gezellig in de zetel en vertelde ik aan Mr Oohlala dat ik iets had voor valentijn. Direct paniek omdat hij mij niets gekocht had, maar ik stelde hem gauw gerust dat ik enkel een blogberichtje geschreven had. Aangezien we beiden geen geduld hebben en verrassingen dus helemaal niet aan ons gespendeerd zijn heeft hij het dan gelezen.

Valentijn werd 's morgens (lees: 's middags) bijzonder goed gestart! Voor mij was het dus al een heel geslaagde valentijn!
Na nog even in bed gelegen te hebben en dan uiteindelijk opgestaan te zijn, begonnen we aan een 'tamme' zaterdag. Rond een uur of vier hadden we eindelijk zin om eens naar buiten te gaan en wat boodschappen te doen. Aangezien carnaval volgend weekend zou beginnen staat Aalst vol met kermiskramen, gegarandeerd veel volk dus. Het was zes uur als we weer thuis waren en mijn maag begon van z'n oren te maken, tijd om iets te eten dus.

"Gaan we anders geen Chinees eten?" vroeg Mr Oohlala. Ja lap, natuurlijk kan ik daar niet aan weerstaan! We gingen het er op wagen en kijken of we op Valentijn nog een tafeltje bij de Chinees zouden krijgen. Het zat al goed vol, maar toch was er nog plaats. We bestelden een rijsttafel en hadden ongetwijfeld één van de leukste restaurant bezoekjes die ik ooit al gedaan had. De rosé vloeide en de gesprekken werden intiemer, maar des te interessanter. Geen moment heb ik mij verveeld en het was een heel geslaagde valentijn.

Eenmaal thuisgekomen hebben we onze valentijn in schoonheid afgesloten. Het was by far mijn beste valentijn ooit!

For my valentine

We came in to each others live at the right moment,

both focused on a forbidden love.

You reasoned me and I reasoned you.

We were both so fed up with love that we couldn’t open our hearts to one another.

Friendship, that’s all we would have, with some benefits.

Date after date we grew closer.

We talked the same way, we thought the same way

we pulled the same faces at the same time.

And that’s when I realized ‘he could be the one’.

You’re the type of guy I’ve always seeked,

dark and somewhat misterious.

Those brown puppy eyes and that gorgeous smile

The tender cuddles under the sheets,

all new and yet so familiar.

Soon, my heart was unlocked and open

yours was unlocked but still closed.

Three months passed by when everything changed.

We fell in love, mutual love!

Now we’re 5 months later

and my feelings only grew stronger.

Every day I wake up next to you,

not knowing what I’ve done to deserve you.

There are no words to describe how I feel,

‘I love you’ just doesn’t mean enough.

Will you please be my Valentine…

… for ever?

Subtiliteit

Als er één ding is waar vrouwen goed in zijn dan is het volgens mij in subtiel zijn. Zelf ben ik daar een meester in geworden. Hoe vaak ik mezelf er niet op betrap dat ik via allerlei omwegen iets probeer duidelijk te maken aan Mr Oohlala is echt enorm. Terwijl ik het hem gerust kan vragen of zeggen hoor, maar nee subtiliteit is leuker. Overal maak ik gebruik van mijn subtiele blikken en nog subtielere opmerkingen, soms zijn ze zo subtiel dat ze helemaal doorzichtig worden. Bij mijn moeder doe ik het dan weer express, omdat ik maar al te goed weet dat ze me doorheeft. Via telefoon zal ik haar aanspreken met 'Dag mijn allerliefste mama' en dan is het antwoord meestal 'jah, wanneer heb je de auto nodig?' Makkelijk toch?! Mr Oohlala kent mijn subtiele opmerkingen ook zo goed als allemaal, misschien moet ik er eens nieuwe verzinnen en zien hoe lang het duurt.

Na een maand onzekerheid heb ik vorige week spijtig genoeg toch mijn regels gekregen. Mr Oohlala en ik keken er eigenlijk alletwee al naar uit om zwanger te zijn. Als we dan beide toch zo blij waren, waarom gaan we er dan gewoon niet voor? Nu het hem nog vragen/voorstellen. Zou ik het weer subtiel aanpakken of het gewoon in een opwelling vragen. Tegen alle verwachtingen in heb ik het hem op de man af gevraagd. Ik had net mijn regels gekregen en besloot het hem gewoon te vragen. Na een positief antwoord en een stevige knuffel wist ik zeker dat ik er klaar voor was. Mr Oohlala zal een geweldige vader worden en ik kijk er al naar uit om veel te oefenen.

Het is nu dus mijn eerste week zonder pil, maar van oefenen is er jammer genoeg nog niets in huis gekomen. Mr Oohlala zit nu een aantal weken thuis in afwachting om het leger in te kunnen en voor hem is het dus elke dag lang opblijven en lang uitslapen. Dat wil wel zeggen dat ik ofwel alleen moet gaan slapen ofwel samen opblijven en dan samen gaan slapen. Tot nu toe ben ik samen met hem wakker gebleven. Het is te zeggen, ik viel in slaap in de zetel terwijl hij nog verder tv kijkt. Een nadeel hieraan is dat ik erna te moe ben om nog aan sex te beginnen, hoe groot de goesting ervoor ook wel was. Tijd om een strategie op te stellen, of het hem gewoon vlakaf zeggen. Ook hier gaat mijn voorkeur weer naar het subtiel zijn, tot nu toe zonder resultaat. Vanavond onderneem ik nog een poging, dat is zeker.

Verhuis

De verhuis is eindelijk achter de rug. Vorige vrijdag zijn Mr Oohlala en ik begonnen aan wat een heel vermoeiende dag zou worden. Met zijn tweetjes hebben we camionette na camionette geladen en gelost tot een stuk in de nacht. Zaterdag zijn we opgestaan met al onze spieren die verkrampt waren, zelf spieren waarvan ik niet wist dat ze bestonden. Ons huisje hier voelt al meer aan als een thuis dan het appartement in Denderleeuw ooit was. Dit past perfect bij Mr Oohlala en mij, kleurrijk en veel bergruimte!

Tot nu toe hebben we alleen nog maar voordelen ontdekt aan het huis. Zo wonen we veel dichter bij het station en dicht bij het centrum. Gaan shoppen is nu een wandeling van zo'n 10 min, beter kan gewoon niet. De kamer op het gelijksvloers is het paradijs voor onze zes katten. Je leest het goed ja, zes katten. We hebben er twee weggegeven, maar meer kregen we echt niet over ons hart. Dus nu zitten we hier met drie volwassen katten en drie jongskes, en heel waarschijnlijk zijn er nog een paar op komst. Ik denk dat ze ons vanaf nu kunnen aanspreken met 'the crazy catwoman and man'.

Na de heftige verhuis was het weer tijd om terug te gaan werken, voor mij althans. Vroeg opstaan, treintje nemen en weer aan het werk. Woensdag ging het net iets anders...Rond een uur of tien was het alsof ik alle leven zo uit mij voelde gaan. Van de ene op de andere moment voelde ik mij zieker en zieker worden, ik moest me dan ook haasten om op tijd boven de wc-pot te gaan hangen. Zo bleek als een lijk ben ik de bureau van mijn baas binnen gestapt en gezegd dat ik mij absoluut niet goed voelde. Niet veel later werd er één van de chauffeurs bijgehaald en werd ik naar huis gebracht. Dus het was wel serieus.

Nu zit ik thuis met buikgriep en het overvalt me van de ene op de andere moment. En om het nog leuker te maken heb ik mijn regels ook nog eens... Dus ben ik zeker niet zwanger.

Nu ga ik stoppen, mijn inspiratie is op en ik ga van mijne schat zijn kookkunsten gaan genieten, om tien voor elf 's avonds....we hebben weer goed doorgewerkt, me dunkt.