woensdag 17 juni 2009

Varia

Het lijkt weer een eeuwigheid geleden dat ik hier nog iets gepost heb, dus laat ik mijn fictieve pen nog eens van onder het stof halen. Aangezien mijn kopke weer vol zit met allerlei hersenspinsels ga ik ze hier gewoon allemaal op zwieren. De kans is dus groot dat dit een ietwat rare update zal worden. But what the heck, ik ga er gewoon voor.

Het leven is duur! Veel te duur! En je zal niet anders zien dan dat alle grote rekeningen tegelijk in de bus zitten! Net op dat moment zijn die van de belastingen daar ook en wordt het weer bang afwachten of je moet afdokken of krijgen. In het geval dat ik weer moet afdokken ben ik wel zwaar 'gejost' zoals men zegt. Uiteraard kan mijn geluk niet op en begint mijn laptopje het ook te begeven. Series bekijken of een film moet ik niet meer proberen, want volgens mij gaat hij nog eens ontploffen. Dus in de lichte hoop dat ik morgen de lotto win (misschien moet ik daar eens mee beginnen) zijn we al eens gaan rondkijken wat dat ding (waar ik ondertussen niet meer zonder kan) me zo zou kosten. Conclusie: veel te veel, toch als je een laptop wil die je dan ook effectief mooi vind. Maar aangezien ik niet op de lotto speel zal ik nog maar even verder dromen.

**********************************

roses are red
violets are blue
our friendship was anything but true


Dat is nu eens een versje dat ze op internet moeten zwieren. Denk dat de dag van vandaag er veel te veel mensen denken dat ze vrienden hebben, terwijl het niet zo is. Op den duur vraag je je af waarom je daar ooit bevriend mee bent geweest, of hoe ze je zo kunnen kwetsen. Er zijn er hier nu een paar die waarschijnlijk denken te weten waarover dit stukje gaat. Maar ik ga die mensen moeten teleurstellen... Het gaat niet over persoonlijke ervaringen van mij of Mr Oohlala, maar over observaties bij anderen. Ik wil namelijk niet aan iemands verwachting voldoen.

Anywho, ik ben van mening dat er maar weinig mensen vrienden hebben. Er is namelijk een groot verschil tussen vrienden en kameraden/maten. Ik moet zeggen dat ik veel maten heb, misschien zelf heel veel. Maar vrienden, zeker beste vrienden heb ik niet zo bijster veel. Echte vrienden zijn die mensen die u, no matter what, altijd de waarheid zullen zeggen; je op tijd en stonds op het matje roepen; geen bijbedoelingen hebben; om twee uur 's nachts nog zouden afkomen omdat jij het niet meer ziet zitten,... Ik kan zo nog wel even doorgaan.
Maten zijn mensen die je occasioneel hoort, waar je iets mee gaat drinken, en waar je af en toe je hart kan bij luchten. Maar vaak hebben maten bijbedoeling; willen ze de relatie oppervlakkig houden; gaan om twee uur 's nachts hun gsm laten rinkelen; zeggen exact wat je wil horen (discussies vermijden dus)... Maten zijn ook de eerste die je uit het oog verliest en die je soms zelf helemaal vergeet. Maar maten zijn belangrijk, het tegendeel ga je mij niet horen zeggen en ze zijn uiteraard niet allemaal zo slecht, er zijn maten en 'goei' maten.

**********************************

Ik heb het nu al over geld en vriendschap gehad, tijd om eens over de job te beginnen. Na twee jaar en een half is het namelijk zo ver: de sleur zit er goed in! Het wordt moeilijker en moeilijker om mezelf uit bed te sleuren en om met de glimlach op het werk toe te komen. Ik doe het werk wel nog graag, maar waarschijnlijk komt dit meer door de collega's. Laat mij dezelfde job doen maar met compleet andere collega's en ik was gegarandeerd al weg. De gedachte om mijn eigen krantenwinkel uit te baten wordt met de dag groter. Je eigen winkeltje onderhouden, elke dag tussen de geur van boeken zitten (ja, ik ben dol op de geur van boeken e.d.!), roddelen met de klanten, alle magazines kunnen lezen... Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik het wil realiseren. Maar uiteraard moeten daar de financiën voor zijn. Oh well, ik zie wel.

**********************************

Voilà, ik denk dat zowat al mijn grootste hersenspinsels nu op fictief papier staan. Laat ik er nog even voor de duidelijkheid bij zeggen: ik zie al mijn vriendjes en maatjes graag! <3 You rock!

dinsdag 2 juni 2009

Spontaniteit

Het was me weer eens een spontaan weekendje. Zaterdag zijn we gezellig met zen tweetjes wat jeugdherinneringen gaan opdoen in de Efteling. Bedoeling was van om 8u op te staan en daar dus vroeg genoeg te staan, maar de drank van vrijdagavond zat er nog een beetje in. We hadden namelijk een terrasje gedaan met een vriend en dan kruip je niet te rap in je bed. Anywho, het was bijna middag als we er eindelijk geraakt waren. Het weer was prachtig en we hebben ons weer geamuseerd! Zowel op de attracties als bij het commentaar geven op mensen. Het is gewoonweg schitterend om te zien wat sommige mensen aantrekken om naar een pretpark te gaan. Pumps! Om dan door het park te wandelen op blote voeten omdat ze pijn doen... Uiteraard zijn er ook de typische familie Flodder types. Gepakt en gezakt om zo weinig mogelijk geld uit te geven en allemaal met hun joggingbroeken aan. Weinig flatterend uiteraard. En allemaa houden ze ervan om net in het midden van het pad te lopen, liefst nog op een rij (in de breedte weliswaar).

Uiteraard loopt er ook schoon volk rond, meer meisjes dan jongens natuurlijk. Maar uitzonderlijk loopt er dan eens een knapperd rond die je even het noorden doet verliezen. En nog beter (voor mr Oohlala toch): zijn vrouw was ook knap! Partnerruil leek ineens veel interessanter! Toen ze naast Langnek stonden heb ik natuurlijk even van de gelegenheid gebruikt gemaakt om hen op foto vast te leggen. Een ware FILF én MILF, kom je niet vaak tegen! Spijtig genoeg was het rap zes uur en werd het tijd om te gaan aanschuiven om het park te verlaten.

Zondag uiteraard uitgeslapen en daarna koers gezet naar de mama. Het was weer even geleden dat we er geweest zijn en sinds ze een nieuwe vriend heeft ga ik er graag langs. Mijn moeder is opgewekter en heeft terug zin in het leven. En haar tuin ziet er fantastisch uit! Haar nieuwe vriend is iemand die 'poten aan zijn lijf' heeft. Plannen voor babyspeelgoed liggen al op tafel, net als de ontwerpen. Ze zouden maandag naar mijn grootouders gaan en daarna koers zetten naar Oostende. Mr Oohlala en ik hebben dan maar beslist dat we zouden mee gaan zodat mijn zus de auto kon lenen. Nu we een nieuwe nest katten hebben is elke gelegenheid goed voor mijn broertje om bij ons binnen te komen. De beslissing dat hij bij ons zou blijven slapen was dus rap gevallen. Wat eerst een vermoeiende avond leek te worden is nog leuk uitgedraaid dankzij S die een welgekome pauze tijdens het studeren heeft genomen. Wie zegt dat je je alleen kan amuseren als je weg gaat heeft het toch mis.

Spijtig genoeg moesten we er alle drie vroeg uit en konden we het niet laat maken. Waarschijnlijk kijken we alledrie even hard uit naar het einde van haar examens om eens een goed feestje houden.

Maandag dus vroeg uit ons bed, Lee Roy aankleden en doen ontbijten zonder dat Martini haar kop in zijn cornflakes steekt...een hele bedoening. Uiteindelijk terug richting Erembodegem en daar de mama en haar vriend ophalen. Het is al bij al een leuk dagje geworden. Het klikt goed en mr Oohlala en C (vriend van mijn mama) hebben plannen gemaakt om samen een kano/kajak te maken. Dat zal weer wat worden! Nog een van onze zotte plannen is om een hoeve op te kopen en die wat te moderniseren. Daar zouden we dan zoveel katten kunnen houden als we willen en hebben we zeker geen plaats te kort. Blijkbaar zien mijn moeder en hare vriend dat ook wel zitten dus wie weet vinden we ooit een hoeve met twee gebouwen, zij krijgen dan de stallen. Of dit natuurlijk ooit werkelijkheid zou worden is nog maar de vraag. Misschien moeten we eerst eens beginnen spelen op de lotto!