I do

Het was voor ons een weekendje voor familie. Zondag op restaurant met de neef van mijn vader en diens vrouw, naar jaarlijkse gewoonte nodigen ze mijn moeder + kinderen + aanhangsels uit en trakteren. Niet zomaar even een snackbar binnen gaan, maar een restaurant met een ingewikkelde menukaart waar we voor-, hoofdgerecht en dessert mogen kiezen. Daarvoor willen we ons nog wel eens optutten.

Maandag was het een trouw in mijn zoetje zijn familie. Beetje te laat aangekomen in de kerk, maar toch op tijd om de belangrijkste dingen te horen en zien. Ik weet niet hoe het komt (of eigenlijk wel) maar ik krijg altijd de slappe lach in de kerk. Chris Van den Durpel is daarvoor de schuldige met zijn "Lasagna in den oven!", uiteraard zeggen ze dit in elke mis en dus schiet bibi hier in de lach. Nog een leuke sketch van Bart de Pauw, Tom Lenaerts en nog niemand doet me lachen iedere keer ze met die belletjes rinkelen. Spontaan flitst er "Twas belle trek" door mijn hoofd. Misschien heeft het ook te maken met het belachelijke concept. Bidden tegen iemand die je niet kan zien, die geen verwarming heeft in zijn gebouwen (kerk = koud), die stoelgeld vraagt (kan hij geen geld schapen?), geliefde mensen 'meeneemt'... Ik kan zo nog even doorgaan. Hoe minder ik naar een kerk moet gaan hoe beter. Ik ben niet gelovig en kom daar voor uit ook. Ik zal dan ook mijn kruisteken niet maken en absoluut geen hosti (of hoe ge da ook moogt schrijven) gaan halen.

Trouwen in de kerk zullen wij dan ook niet doen. Ik weiger te betalen voor een half dode die daar vooraan wat teksten opzegt en die u constant doet opstaan en weer gaan zitten (de sadisten). Ook geloften klinken niet zoals ze zouden moeten klinken. Woorden als "Liefste, ik hou van jou en met jou wil ik mijn hele leven delen, tot in de eeuwigheid..." doen mij walgen. Als Mr Oohlala met zo'n gelofte afkomt mag hij direct zijn kar weer keren. Waarom zou men ineens ABN moeten praten tegen de persoon die 's morgens je adem ruikt of die trots glimlacht als de ajuin van de vorige maaltijd begint te werken. Nee, zeg ze op een manier zoals je dagelijks tegen je partner spreekt. Bij ons zouden ze wel eens in het Engels kunnen zijn, klinkt geloofwaardig en veel beter!

Ach, we zullen wel zien hoe het bij ons huwelijk zal verlopen, wie weet vergeet ik alles wat ik hier gezegd heb en vindt je mij voor het altaar, maar ergens denk ik van niet. Geef ons maar trouwen voor de wet en een (groot) feest. Mijn begrafenis zal trouwens een 'open bar' zijn! Geen trieste mensen als ik dood ben en kom aub niet jaarlijks een bloemetje leggen, drink er gewoon ene op mijn gezondheid. Bij mij moet je je tijd niet komen verspelen door aan mijn graf (als ik dat al zou hebben) te komen staan, ik heb er toch niets aan.

Amen! (LOL)!





666

Summer is in town

Jaja, wie had dat gedacht, het is effectief mooi weer in België. Ok, het is véél te warm, maar het is in ieder geval beter dan de voorbije maanden! Uiteraard gaan deze extreme temperaturen gepaard met extreem weinig kledij. Spijtig genoeg moet ik gaan werken en kan ik dus niet in mijn ultra korte short en tank top buiten komen. Nee, ik moet kleedjes of rokjes dragen. Fine by me natuurlijk, al zou het veel aangenamer zijn moest ik me niet te pletter zweten. En nee, niet zomaar last van okselvijvers, maar overal zweten! Alleen daarvoor haat ik de zomer en zou ik me het liefst opsluiten. Als ik op straat loop vraag ik me af of ik de enige ben? Mijn buik is nat, mijn rug is nat, mijn oksels zijn nat, mijn nek is nat, er is een klein vijvertje tussen mijn borsten en oh ja, het leukste deel van allemaal: mijn billen zijn ook nat!!!

Voor mij geen witte linnen broeken of rokjes in een lichte kleur en lichte stof. Één seconde neer zitten zou namelijk zweetplekken opleveren op plaatsen waar je het liever niet hebt! Ik ben dus verplicht donkere kleuren te dragen en stoffen met een laagje meer. Komt daar natuurlijk nog eens bij dat ik makkelijk flauw val van de warmte én ik loop zo ambetant als ik groot ben door de combinatie van alle bovengenoemde factoren! Ik voel de frustratie al opborrelen naarmate ik verder schrijf.

Frustratie nr zoveel zijn de blikken die je van mannen krijgt en uiteraard vrouwen die je van kop tot teen bekijken om te zien of ze nergens overtollig vet kunnen bespeuren om zich toch maar even weer beter te voelen. Mannen kijken alsof ze nog nooit een paar benen gezien hebben en vergeten wat subtiliteit is. "Mannen, het is warm, ik loop ambetant, nog één blik en mijn knie vliegt in u kruis". Uiteraard zeg ik dit niet maar denk ik het en laat het duidelijk merken aan mijn blik. Soms heb ik zin om rok omhoog te doen of mijn decolté omlaag gevolgd door: "bon, nu hebt ge alles gezien, draait aub uwe kop".
Hmmm, het valt op dat ik gefrustreerd ben.

Overal meisjes in prachtige kleedjes en beeldige rokjes en topjes en het enige wat ik kan doen is kijken. Ik kan zoiets niet dragen, het zou direct om zeep zijn. Soms denk ik dat ik geboren ben als man, want alleen bij mannen kom je zoveel zweetplekken tegen. Bij hen wordt het precies nog getolereerd ook, een vrouw met zweetplekken is gewoon 'not done'! Een mens begint er zich voor te schamen terwijl elke mens zweet! Alleen blijkbaar de één wat meer dan de ander. Nu begrijp ik vrouwen die een boerka dragen, die zweten er gewoon op los en hoeven zich niets aan te trekken van zweetdruppels die van hun benen druipen, niemand ziet het toch!

Nog een bijkomende frustratie is reizen met de trein. Hoewel reizen een positieve bijklank heeft en het in dit geval helemaal niet positief is!! De treinen zijn overbevolkt en zonder airco! Want die met airco stoppen niet in de stad waar jij dan effectief moet zijn. Bijgevolg zet ik mij in eerste klasse waar ik één dezer eens een opmerking over verwacht. Ik beklaag de controleur die die dat shift heeft want hij gaat de volle lading krijgen. Moest hun service zo goed zijn als hun regeltjes dan zou ik misschien nog in tweede klasse gaan zitten, maar nu echt niet! Zet wat meer treinen in, schaf eerste klasse af, en investeer in treinen met airco ipv die afschuwelijke, overbodige palen te zetten aan elke station!

Bon, mijn frustraties zijn er min of meer uit, ik ga mij nu weer wat verder ergeren aan de idiote, overbodige, tijdrovende, nutteloze jobkes die mijn baas mij geeft terwijl hij met congé gaat.

God I love my life! *sarcasm rules*