Doel

Deze blog is bedoeld als een soort dagboek van mezelf. Heel weinig mensen lezen dit, bijna niemand heeft de link. Wordt het gelezen, goed; wordt het niet gelezen, ook goed. Het is niet alsof ik alles dat ik hier op zet met als doel heeft om lezers te lokken. Deze blog is voor mezelf en diegenen die willen kunnen meelezen. Kom dus niet klagen als je toevallig op deze link terecht komt en je denkt een verwijzing naar jezelf te vinden. Dat wil hoogstwaarschijnlijk zeggen dat je iets gedaan/gezegd hebt dat me is bijgebleven. Uiteraard kan dit positief of negatief uitdraaien. Maar ga niet van mij verwachten dat ik alles beginnen te censureren of dingen gewoon niet zeg. Dan had ik evengoed geen blog moeten maken.



Misschien moet je iets leren uit mijn blog, misschien zie je nu de dingen eindelijk eens vanuit een ander perspectief. Je moet er alleen maar voor open staan.
Dus ik ga lekker verder met bloggen, de ene keer zal het positief zijn, de andere keer dan weer negatief. You guys can keep on reading, or not. It's up to you. Zolang je maar in het achterhoofd houdt dat ik op dezelfde manier blijf bloggen. Er zijn nog genoeg andere blogs om te volgen, o.a. mijn favoriete links die rechts vermeld staan ->

Verlengde pret

Zijn lange weekends niet gewoon de zaligsten die er zijn? Een extra dag om te doen wat je wilt, voor je terug moet naar het echte leven. Zaterdag was een topdag! Beter zou ik het niet kunnen beschrijven. Mr Oohlala had een leuke ingeving gekregen om elkaar eigenlijk de hele dag op te winden, maar elkaar verplicht om te wachten tot 's avonds om het af te maken. Ik kan het je verzekeren, je slaapt goed! En we maakten het elkaar echt niet gemakkelijk! Zelf tijdens het opruimen en kuisen stopten we niet met teasen. Zondag was een dagje om te bekomen en alles op ons gemak te doen. 's Avonds vroeg een vriendin of we geen zin hadden om de dag erna eens naar de zee te gaan. Aangezien Mr Oohlala die nog enkele keren had vermeld dat hij bos miste in Aalst, of hij hoe nu liever aan de zee zou zitten; dat ik dus niet lang moest twijfelen.

Het is een zalig dagje onder vrienden geworden! Met de veld-bbq in de koffer vertrokken we richting Oostende, de stad waar voor mij en Mr Oohlala alles begon. Het eerste werk was de inkopen doen voor de BBQ zelf, dit dan stockeren bij Mr Oohlala's beste vriend en dan even op de dijk gaan slenteren. Het was zalig weer! Niet te warm en af en toe een zuchtje wind, we konden het niet beter getroffen hebben. Uiteraard hoor je eens je op de dijk bent toch even een terrasje te doen. Het ideale moment om wat roder te worden (waarom kan het nooit direct bruin zijn..). Eenmaal we vergezeld werden door nog een andere vriend konden we op zoek gaan naar een plekje om te BBQ'en. Het is een plekje tussen het groen en de luidruchtige kikkers geworden.



Mr Oohlala stond weer in voor het eten, de rest voor de gezelligheid. Gossip, drank, lekker eten, schone jongen, wat kan je nog meer wensen?! Van mij mogen er meer van die weekends komen! Ik heb me kostelijk geamuseerd!

All the small things

De goede dingen in het leven zitten vaak verscholen in kleine dingen. Mensen zijn tegenwoordig zo gehaast en leiden zo'n druk leven, dat ze geen tijd meer hebben voor de kleine dingen. Zaterdag hebben ik en mijn zoetje besloten om van mijn moeder te voet naar huis te gaan. Dit is ongeveer een wandeling van een uur, langs de Dender. Normaal gezien zou ik er met grote tegenzin aan beginnen, maar deze keer hadden we er beiden zin in. Na eerst even bij de Delhaize gestopt te zijn om wat eten en drank mee te nemen konden we op pad gaan. Met mijn ex zou dit een helse wandeling geweest zijn denk ik, terwijl ik gerust nog een uur had willen wandelen. Mijn ventje toonde mij hoe je kan weten waar het noorden is aan de hand van een schoorsteen van een oude fabriek, of zelf via bomen. Mijn ventje heeft survivor skills en dat maakt hem nog zo aantrekkelijk! Als ik ooit moet overleven in de rimboe, dan hoop ik dat hij naast mij staat. Zelf heb ik me bezig gehouden met het maken van een boeketje bloemen, iets wat ik eigenlijk al van kleins af doe. Het resultaat mag er weer best zijn.

Zondag was het moederdag en aangezien ik vorig jaar geen cadeau had kunnen kopen, kocht ik er dit jaar wel één. Een mooie rechte lange ronde vaas met een rode roos en nog een andere rode bloem is, versierd met wat groen. Ik vond het perfect voor mijn moeder! Het liefst had ik zelf iets gemaakt van bloemstukje ofzo, maar door tijdnood heb ik maar de 'makkelijkste' oplossing gekozen. En het resultaat mag er zijn, mijn mama was er enorm content mee. Het zien van de blik in haar ogen is al genoeg om te weten dat je 'the right thing' gedaan hebt. Het was het enige cadeau die ze van haar kinderen gekregen had (dat van Lee Roy telt niet, dat is een opdracht voor school). Weer een goed punt gescoord dus! Nu mijn zus en mijn moeder amper nog tegen elkaar spreken is het maar normaal dat ze niet veel cadeaus zou krijgen. Al een geluk dat ik er nog ben hé! Wat zou de wereld toch somber zijn zonder mij..