Ons kleintje

Gisteren was het onze eerste afspraak bij de gynaecoloog. Ik was letterlijk op van de zenuwen. Ergens zat ik nog altijd met schrik dat het enige wat we op de echo zouden zien dat het cystes zouden zijn. Dat zou ik echt niet aangekunt hebben. Maar dat was dus niet het geval! Na even gerekend te hebben zouden we volgens de gynaecoloog toch al iets moeten kunnen zien op de echo. Eens ik daar weer in die benarde situatie lag kwam onze boon te voorschijn. Letterlijk dan, want groter dan een boon is het niet. "Het begin van het begin" zoals de dok het omschreef. Het kleine boontje op dat scherm zien en de man van je leven langs je zijde, het leven kan niet beter zijn voor mij. I think I'm starting to be happy again, really happy.

Already in love with our child!

Good times

The good times are comming! Yes they are! Finally!

Moeder waarom leven wij?

Iedereen kent die bekende vraag wel, maar ik, ik vraag het mij de laatste tijd enorm vaak af. Waarom loop ik hier nog rond op deze idiote wereld? Een wereld waarin papier domineert en een mens niets waard is. Iedereen is egoïstisch, niemand geeft meer om een ander dan om zichzelf. Niemand rijkt nog de hand of knijpt een oogje dicht om iemand eindelijk eens een 'break' te gunnen. NIEMAND! De autoriteiten passen de wet toe als hun 'klak er naar staat', zijn partijdig én zijn omkoopbaar! Alles komt neer op dat stukje papier...geld. Het is triestig, meer heb ik er niet over te zeggen.


I need that break, and I need it really soon! 'Cause I see no point in being here, working my ass off every day to survive, for...nothing. I need that little miracle!

All grown up

Ik vond dat het tijd was om van Strange Little Girl af te stappen. De grote 24 komt eraan dus van 'girl' kunnen we niet echt meer spreken hé. Dus dan maar gekozen voor een iets volwassener versie, namelijk Miss Strange. Klinkt goed vind ik, ik hou het.



Dus welkom in het huis van Miss Strange, hope you enjoy it!