Shoppingspree

Zaterdag ben ik nog eens voor de eerste keer in lange tijd gaan shoppen met mijn zus. Mijn ventje werkte zijn laatste zaterdag en dus zat ik helemaal alleen thuis. Aangezien mijn schoonbroer ook elke zaterdag werkt, kon ik dus zowieso op mijn zus rekenen voor gezelschap. Op zich is gaan shoppen voor de meesten waarschijnlijk een wekelijkse of op zijn minst maandelijkse bezigheid. Maar bij ons is het dus lang geleden dat we nog geld hadden om echt eens gewoon winkel in, winkel uit te gaan en zelf iets te kopen. Na een paar uur had ik twee plastic zakjes en liep ik met een kinderlijke glimlach op mijn gezicht. Twee onnozele zakjes en ik voelde mij ongelooflijk 'rijk' en gelukkig. Mijn veroveringen van die dag: een kersenpittenkussen, vlierbessensiroop en een champignonnenborsteltje. Belachelijk weinig op zich en toch van zoveel betekenis voor mij.

Spijtig genoeg heb ik niets gevonden voor de steeds dichterbij-komende verjaardag van mijn ventje. Indien ik niets vind zal hij maar genoegen moeten nemen met mijn liefde voor hem, daar heb ik er meer dan genoeg van!!

Our little wonder

Al vijf maanden lang begint mijn buikje ronder en ronder te worden. En mijn kledingmaat groter en groter uiteraard. Hoewel ik eigenlijk nog niet mag klagen, er is in totaal nog maar drie kilogram bijgekomen (de kilo's die ik eerst verloren ben tel ik niet mee). Alles lijkt goed te gaan, de vruchtwaterpunctie was ook goed, er is veel (soms te veel) beweging binnenin dus dat zit allemaal goed. Sinds gisteren weten we trouwens ook wat het is! Papa is spe dacht dat het een jongen zou zijn, ik daarentegen was daar de laatste tijd niet meer zo zeker van. Ik heb op een bepaald moment mijn vraag aan de kleine zelf gericht, gevraagd: "ben je een meisje of een jongen?" Met telkens een pauze tussen. En bij meisje kreeg ik reactie, bij jongen was het stil. Zelf toen ik het probeerde met de namen kreeg ik reactie bij de meisjesnaam, maar niets bij de jongensnaam. Waarschijnlijk vinden de meeste onder jullie dit onzin, maar daar veeg ik nu eens mijn voeten aan.

Het wordt dus een klein meisje! Daddy's little girl. Ik heb nu al medelijden met de toekomstige vriendjes, het kruisverhoor van de papa zal namelijk niet mals zijn. Maar dat ze daar nog maar lang genoeg mee wacht en laat ze maar zo braaf zijn als de mama op dat vlak. Mijn moeder had echt niet te klagen met mij...denk ik...hoop ik.
We shall see.

Op naar midden februari!