zondag 21 augustus 2011

The rise of the planet of the apes

Vandaag zijn we met onze kleine meid nog eens richting Antwerpen getrokken, naar haar bompa en nona. Dat zijn de vader en diens nieuwe vrouw van mijn ventje. Terwijl hebben mama en papa er eens van geprofiteerd om 'The rise of the planet of the apes' te gaan zien. De apen zijn volledig in CGI gedaan, maar dat maakte hen niet minder realistisch. Voor mij was het een zeer droevige film. Eentje waarvan je echt de mensheid begint te haten. Wij denken dat we superieuze wezens zijn, maar niets is minder waar. Wat hebben wij ten slotte al bijgebracht aan deze wereld? Verdriet, geweld, vernietiging...

Door de film werden we nog maar een smet onze neus op de feiten geduwd. De mens doet alles om geld. Alles in het leven van de mens draait om blaadjes papier, die zogezegd een waarde hebben. Apen worden misbruikt zodat de mens chemicaliën zouden kunnen uitvinden die met de natuurlijke gang van zaken kan knoeien. Natuurlijk zijn 'ziektes' zoals Alzeimer erg; maar is je lijf vol chemicaliën spuiten, waarvan je vaak de bijwerkingen niet kent, dan zoveel beter? Voor de 'beschaving' leefden mensen gemiddeld maar 40 jaar. Dat is ook de reden dat de hersenen vanaf de leeftijd van 40 alleen maar achteruit gaat. Maar door de mens wordt ons leven chemisch verlengd zodat we langer kunnen gaan werken voor Vadertje Staat. Is dat nu leven? Je gezien 4 op 7 dagen missen omdat je anders niet kan overleven.


Waar men vroeger eigen groenten en vlees konden kweken, moeten we nu een leven vol stress leiden om brood op de plank te krijgen. En dat noemen ze evolutie...
De mensen zijn afhankelijk van winkels om aan hun eten geraken. Meer dan de helft van de bevolking overleefd het waarschijnlijk niet als die ooit zouden verdwijnen. Ik noem dat niet evolutie, ik noemt dat achteruitgang. Alles moet voor ons gedaan worden, aan de conditie werken is een business geworden voor een ander. Hoeveel ziektes zijn er ondertussen al niet ontdekt, sinds deze 'evolutie'. De term 'depressie' vliegt je tegenwoordig om de oren, net als ADHD. Kinderen met energie worden bestempeld met ADHD. Vroeger hadden ouders de tijd om met de kinderen naar het park te gaan. Nu staat men vroeg op, dropt de kinderen bij een vreemd (of met een beetje geluk familie), om dan voor een ander 'u botten af te draaien', de kinderen ophalen, nog naar de winkel gaan, thuis komen, huiswerk/eten maken, tv kijken, bed.. En de volgende dag begint alles van voor af aan.

Het was een zeer mooie film en ik hoop dat de ogen van velen er door zullen open gaan.