Een les die je denk ik op redelijk jonge leeftijd leert is dat het leven niet eerlijk is. De rijken worden rijker en de armen worden armer. Diegenen die niet werken worden beloond, de harde werkers vinden geen werk of krijgen geen waardering. Bij ons is het een geval van competente medewerkers tov... mja incompetente medewerkers. Ik en mijn collega zijn een goed team, we werken op dezelfde manier, hebben dezelfde ideeën, het werk gaat vlot met twee. Maar in de bureau zijn we met drie. Sinds een halve maand is de derde nu terug uit zwangerschapsverlof en in tussentijd hebben we met twee interims gezeten. Eentje die eerst mij verving, daarna haar. Hoe mijn collega het zes maanden lang met hem heeft uitgehouden weet ik niet, maar zijn dagen waren rap geteld eens ik terug was.
Daarna kregen we een andere interim, een vrouwelijke deze keer. En laat ik het zo zeggen: we love her! Ze leert rap, ze stelt vragen als ze iets niet begrijpt, ze is goed tweetalig. En de samenwerking verloopt ook super. Maar nu is de collega dus terug en zou de interim weg moeten. Dit zijn wij natuurlijk niet zitten. Zelf onze chef zou liever de interim houden dan onze derde collega. Buiten het incompetente werk draagt ze ook nog eens foute outfits. Kledij zonder décolleté bestaan niet in haar wereld. En jeans ook niet. Volgens mij bestaat haar kast alleen maar uit leggings. Kan er iemand mij trouwens eens uitleggen waarom het altijd de dikkere mensen zijn die leggings dragen? Denken die echt dat het hen dunner maakt? Om nog maar te zwijgen van te kleine strings/tanga's die je door de broek heen kunt zien. "Smakelijk" zou ik in iedere geval niet gebruiken als beschrijving voor haar! Ze werkte eerst op een andere dienst, maar daar wouden ze haar niet meer hebben. Waarom? Voornamelijk omwille van de kledij. Ik zou het zo proper mogelijk willen uitleggen maar hoe zeg je "ze ziet eruit als een hoer" beleefd? Oh well.
Maar nu zitten wij dus met haar opgescheept. Ze kan amper Nederlands, ze luistert niet, ze geeft zoveel mogelijk van haar werk aan anderen, ze krijgt constant bezoek van mannen die eigenlijk gewoon in haar décolleté willen kijken, als ze ergens naartoe moet dan passeert ze op elke dienst waar ze mensen kent... Ik kan nog lang doorgaan maar eigenlijk heb ik niet zoveel zin om heel mijn blog aan haar te wijden. Maar we zitten met haar opgescheept. Haar ontslaan kan niet, ze is net uit zwangerschapsverlof dus zou ze de firma kunnen proberen aanklagen en zeggen dat het daarom was. Wat zever is want ik ben langer weg geweest dan haar en mij hebben ze nog graag. Op een andere dienst is er voorlopig ook geen plaats dus zitten we hier schoon. We hebben een medewerker die we niet vertrouwen en die eigenlijk niet over de juiste competenties beschikt om directiesecretaresse te zijn, waar we niet van af geraken. En aan de andere kant zitten we met de perfecte collega die we niet kunnen aanwerven.
Het leven is niet eerlijk!