Mijn vorige blog ging over de problemen die we hebben door Arwen bij mijn moeder te laten. Nu gaat mijn blog over de problemen die we hebben sinds Arwen naar een onthaalmoeder gaat. Juist ja, je leest het goed. Na nog een drama met mijn moeder hadden we er schoon genoeg van, haar "zoek maar andere opvang voor Arwen, ik kan het niet meer"-dreigement is werkelijkheid geworden. Wij zijn het beu dat ze zo met onze voeten kan spelen en dus zijn we op zoek gegaan naar een onthaalmoeder.
Gelukkig had die net een plaatsje vrij door omstandigheden en kan Arwen daar nu vier dagen in de week naartoe. Het is iemand waar ik nog mee op school gezeten heb en haar "opvoedingstheoriën" zijn zowat dezelfde als wij hebben. Een kind heeft af en toe een harde hand nodig. Arwen zit er heel goed, is heel blij en braaf. Alleen spijtig dat het ons maandelijks 360 euro kost. Wat een serieuze hap uit ons budget is! We zagen het licht aan het einde van de tunnel naderen, waarmee ik het einde van onze schuldenberg bedoel, maar dit zal dus weer wat moeilijker worden. Nog een klein jaar en onze schulden zouden volledig afbetaald moeten zijn. Tenzij we natuurlijk nog met één of andere tegenslag te maken krijgen. Hout vasthouden!
Doordat Arwen nu naar de opvang gaat ziet ons dagschema er natuurlijk ook helemaal anders uit. Vroeger bepaalden we onze uren zelf, nu moeten we ons aanpassen aan de uren van de opvang. Wat niet altijd even makkelijk lijkt te zijn. Mijn fiets heb ik bijvoorbeeld van onder het mos moeten halen. Niet van onder het stof, maar van onder het mos. Maar wat verwacht je van een fiets die drie jaar buiten gestaan heeft in weer en wind (en katten). Mijn zadel heeft een groene tint en de spaken van mijn wiel zien bruin. Maar hij rijdt nog! Na een beetje handywork van mijn wederhelft kan ik er mij vanaf heden veilig mee op straat begeven. En Arwen vindt het ook heerlijk op de fiets, er is veel te zien en veel mensen om naar te zwaaien en te charmeren. Onze levens zijn zelf zodanig veranderd dat zelf de papa zich een fiets gekocht heeft! Wat moet je anders doen met al die ecocheques?! Blijft toch maar een domme "uitvinding" hoor. Als je geen wasmachine of dergelijke moet kopen heb je er niets aan. Je zit enkel met een waarde van in totaal 500 euro waar je niets mee kan doen. Tenzij spaarlampen of bio eten kopen... Een fiets leek ons de verstandigste keuze, dan kunnen we gezamenlijk eens een fietstochtje maken. Jaja, we gaan nog sportief worden! Tegenwoordig ben je in Aalst toch overal rapper met de fiets! OVERAL zijn er werken en omwegen! Aalst is één grote file tijdens het spitsuur. Denk dat we vanaf nu liever met de fiets zullen boodschappen doen, we zullen er in ieder geval rapper geraken denk ik.
Om terug te keren op die familiedrama: gisteren zou het bijna drie weken geleden zijn dat mijn moeder Arwen nog gezien had. Maar wat had ze nu gedacht, als zij zo blijft smijten met dreigementen (zo heeft ze nu al drie keer gedreigd de politie te bellen), dat we met hangende pootjes zouden terug komen. Nee, zo zijn we niet. Het is nu de derde keer dat ze ons dit lapt dus nu mag ze de gevolgen dragen. Nu beklaagt ze het haar al hoor! Nu stelt ze spontaan voor om ze bv elke woensdag Arwen bij haar te houden (opvang is maar halve dag op woensdag), maar dat is mijn vrije dag en ze moet niet gaan denken dat ik Arwen dan zal afstaan. Maar eigenlijk moet ze nog niet klagen, er is nog een week (of twee) waar we geen opvang hebben voor Arwen en dan zal zij ervoor mogen zorgen. Maar na het vorige incident moet ze niet gaan denken dat ik eten ga meegeven. De laatste keer heeft ze ons daarmee tegen de schenen geschopt. Zeggen dat Arwen niet veel gegeten had terwijl het vlees nog onaangeroerd in de koelkast ligt. Nee sorry, dan verdien je wat je krijgt. Het enige dat ze had moeten doen was eerlijk zijn toen ik er subtiel naar vroeg, maar zelf dat was teveel gevraagd. Alsof ik niet snap dat de zin om eten te maken soms volledig kan ontbreken. Achja, liegen is altijd de manier van werken geweest in onze familie en gewoontes zijn moeilijk om af te leren.
We zijn nu misschien meer geld kwijt dan normaal, maar Arwen zit goed, krijgt elke dag vers en lekker eten en heeft veel speelgoed om zich mee te amuseren. Als we nog een tweede kindje zouden hebben (als dat lukt), dan ga ik ze toch direct naar de opvang sturen, niet meer bij mijn moeder hoor!
En om af te sluiten nog een mooie foto van ons klein fotomodel!
