Oud worden

We zijn gisteren naar een infoavond geweest van de plaatselijke Steinerschool, onze kleine meid wordt officieel groot. Het was zo raar om daar in een klaslokaal te zitten als ouder. Het lijkt zelf nog maar gisteren dat we daar zelf zaten. We waren ongetwijfeld ook de jongste ouders daar aanwezig, mensen beginnen precies laat aan kinderen. Alhoewel velen zullen denken dat het eerder te vroeg is, oh well.

We hebben er dus voor gekozen om ze naar de Steinerschool te sturen, een heel ander onderwijssysteem dan dat de meesten gewend zijn. Wie meer info wenst moet de site maar eens bekijken. Zo werken ze bv niet met rapporten en blijven leerlingen ook niet zitten. De presteer druk ligt veel minder hoog dan bij een 'klassiek' onderwijssysteem, het leren gebeurt door het gevoel. De hele uitleg die we kregen was boeiend en we hebben niets gehoord dat ons niet beviel. Alweer een volgende fase in ons leven die begint, al voelt het nu pas echt aan alsof we oud zijn. 

Er is wel één ding waar ik met iet of wat zorgen om maak. De school eindigt om 15u. How the hell moet je als ouder het klaarspelen om te gaan werken én er te zijn voor u kinderen als je dat wilt? Dit wil zeggen dat we op de hulp van oma zullen moeten rekenen. Het andere alternatief is om Arwen in de opvang te laten, maar dat lijkt mij zo...gemeen. Al is dat mischien een iets te sterk woord hiervoor. Het liefst zou ik zelf elke dag aan de schoolpoort staan, maar dit lijkt mij onmogelijk. Tenzij iemand een oplossing weet die ik niet direct zie, waarmee ik wil zeggen dat het moet lukken om werk en school te combineren. Challenge accepted? Hmm.

Ik ben in ieder geval blij dat ik nog een kleintje zal hebben om voor te zorgen nu Arwen zo groot wordt. De tijd zal vanaf dan wel heel rap gaan. Benieuwd wat de toekomst brengt. Binnen dit en twee weken zou ik normaal met een kleintje in mijn armen moeten liggen. Wat zal ik blij zijn om dat heerlijke gevoel weer te beleven. Kom maar kleintje, we zijn er klaar voor!

The Insiders - Part II

Ik had gezegd dat ik nog een verslag zou brengen eens ik de Vanish goed en wel heb kunnen testen. Het enige wat ik mij afvraag is: hoe test je dit? Ik heb het product nu al meerdere keren gebruikt, zowel voor kleur als voor wit. Ik voeg het bij aan de was en heb al één keer een vlek afzonderlijk behandeld alvorens die te wassen. Alle keren was de was proper en zou ik dus kunnen concluderen dat het product werkt. Maar wie zegt dat mijn was niet proper zou geweest zijn zonder Vanish? Maar uiteraard kan ik niet gaan doen zoals in de reclame en twee dezelfde vlekken ieder afzonderlijk gaan beginnen wassen.

Dus dan is het nog maar de vraag hoe juist mijn mening over Vanish is. Nuja, ik heb het product, het zou stom zijn om het niet te gebruiken zeker?

In alle eerlijkheid moet ik toegeven dat ik nog geen tijd heb gehad om de Veet roll-on easy wax te proberen. Of misschien moet ik zeggen dat ik het tot op heden nog niet aangedurft heb. Ik heb er al problemen mee dat je je best enkele dagen ervoor niet scheert, opdat de haartjes lang genoeg zijn. Maar nu is mijn vraag: hoe kan je dit dan dagelijks (bij wijze van spreken) gebruiken als het haar min 2mm moet zijn? In de zomermaanden loopt er toch niemand met 2mm haar op zen benen? Hoe is zoiets dan doeltreffend? Of gebruik je de wax en na een dag of twee ben je verplicht een broek te dragen tot het haar weer de gepaste lengte heeft om het te kunnen verwijderen? Ligt het aan mij dat ik er het nut niet van in zie? En die strips, hoeveel heb je er zo voor nodig om 1 been te doen? Ik heb het nog niet geprobeerd, maar dit zijn allemaal vragen die mij te binnen schieten. Tot nu toe zie ik geen voordelen bij het gewone scheren onder de douche. De haartjes zijn mischien rapper terug, maar ik moet niet wachten tot ze lang genoeg zijn om ze af te doen. En er hoort geen wax op te warmen of ik moet mezelf niet eerst uren moed inpraten om de strips van mijn benen te trekken.

Gelukkig is het nu al een aantal dagen slecht weer, zo heeft het haar op mijn benen de tijd van te groeien en wie weet waag ik er mij één van de komende dagen aan. Meer zal ongetwijfeld wel volgen. Waarschijnlijk gepaard met veel gevloek.

Ik ben toch echt geen doorsnee vrouw hé. En toch ben ik een secretaresse, go figure. Voor de rest heb ik alles het liefst zo gewoontjes mogelijk, geen make-up, geen hakken, ni teveel moeite aan mijn haar doen.. Hoe minder werk hoe beter!

All about mom

Alvast nog een fijne moederkesdag gewenst aan alle mama's! Mijn moederkesdag was me het dagje wel. De vooruitzichten begonnen redelijk grijs te kleuren toen mijn ventje me het leuke nieuws gaf dat zijn eten naar boven was gekomen. Om het nog proper uit te drukken. "Ik ga niet terug naar de Spoed hé"... Maar uiteraard had het niet veel zin om dit te zeggen. Na een hele nacht overgeven en bijgevolg heel weinig slaap, hebben we onze ochtend doorgebracht in het ziekenhuis.

Spijtige was dat er die dag een familiefeest was langs zijn kant, met zen allen op restaurant en alles was al betaald. Bijzonder vervelend vond ik dit, ik keek er eigenlijk best naar uit. Op moederdag gaan eten is namelijk niet iets dat ik vaak kan doen. Ik zag alles al in het water vallen en weer enkele dagen ziekenhuis op de agenda staan. Maar 'gelukkig' vonden ze (weer) niets en werden we dus met een voorschrift naar huis gestuurd. Daarna was het voor mij een race om achter de medicijnen te gaan, wat vooraf ging met een leuk spelletje "zoek de apotheek van wacht". Het adres te weten komen is doorgaans geen probleem, maar op de kaart achterhalen waar dit net is... Dat is voor mij dan weer iets een andere zaak. Maar bon, ik heb hem relatief rap gevonden, de medicijnen waren niet te duur dus ik kon weer vrolijk naar huis tuffen waar een half slapende wederhelft in de zetel lag en de dochter zich bijzonder braaf aan het gedragen was. Even kreeg ik toch een steek van jaloezie toen ik zag dat ze de papa wel liet slapen en ik dit doorgaans niet moet proberen. Het is duidelijk een papa's kindje.

Nadat ik de nodige orders had rondgedeeld, wat voornamelijk "pakt u pil!" was, heb ik mezelf en de kleine miss gereed gemaakt om toch naar het familiefeest te gaan. Uiteindelijk was het niet ver, ik kende de baan en bij de familie voel ik mij op mijn gemak. Dus ik zag geen reden om niet te gaan. Papa zou toch de hele namiddag KO in zijn bed liggen.
Het enige nadeel was dat Arwen niet had kunnen slapen. We waren nog maar vertrokken of van vanachter klonk het "Arrrrwen moe'tje". Voor diegene die geen Arwens verstaan wil dit dus zeggen dat ze moe was. En als Arwen dit zelf al zegt, dan is ze inderdaad moe. Maar helaas pindakaas, geen middagdutje voor Arwen.

Eenmaal op restaurant aangekomen waren we uiteraard de laatste, nooit een leuke situatie. Vooral omdat alle ogen dan op jou gericht zijn. Op zo'n momenten is het leuk om Arwen als bliksemafleider te hebben. Het is een hele leuke dag geworden en Arwen heeft zich enorm goed gedragen en zich rot geamuseert met haar nichtje en de andere kinderen op de speeltuin. Ik kijk al uit naar de dag dat Arwen met haar kleine broertje/zusje (niet iedereen wil het weten) zal kunnen spelen. Vooral omdat ik dan kan blijven zitten!

Arwen - ik - schoonmama/bomma