Motivational crap

Je kent ze wel, die postkaart-achtige afbeeldingen met de één of andere leuze op die je moet beter doen voelen over je relatie of net niet. Wat HAAT ik die posts!! Ze zijn zo eenzijdig als de pest en de enige wereld waaring ze kloppen is in de Sex and the City wereld. Wees nu toch eens realistisch dames!! Zijn dat echt jullie verwachtingen van een man? Wordt dan gewoon lesbisch, dan heb je dat. Je moet maar een strap-on gebruiken voor dat beetje extra. Ik zal eens een voorbeeld geven en mijn ongezouten mening erbij zetten.

15 dingen die alleen de meest geweldige boyfriends doen. Wat dus al als signaal meegeeft dat als je vriend één van deze dingen niet doen, dat je dan mss maar best op zoek kan gaan naar een andere.

1. Hij antwoord snel op je sms'en.
Wie bepaald er wat snel is? Als mijn partner op het werk is verwacht ik nooit een snel antwoord. Het is namelijk de bedoeling dat hij werkt en geld verdiend en niet met zijn gsm in zijn hand rondloopt enkel voor het geval zijn veeleisende vriendin een sms stuurt waar hij zo rap mogelijk op moet antwoorden. Alsof jullie het nog nooit hebben meegemaakt dat je een sms niet hoort, wees zo hypocriet niet. Het is onmogelijk om op elk moment rap op sms'en te antwoorden. Ik zou het zelf verdacht vinden moest ik altijd en overal direct een antwoord krijg. Misschien staan ze er gewoon niet bij stil dat er nog leven is buiten hun relatie.

2. Hij begrijpt het als je wil afspreken met vriendinnen.
Begrijpen alleen dus, maar daarom niet toelaten ofzo? En wat met de mannen? Mogen zij ook gaan drinken met hun maten alleen of wordt dat dan weer een versiertoer voor de mannen en bijgevolg out of the question?

3. Doet romantische dingen...zonder dat je daar om moet smeken.
Ik zie het al volledig voor me: je loopt in de winkel met je boodschappenlijst tot je vriend ineens naast je verschijnt en een serenade begint te zingen in zijn beste valse noten. Really? Keep it real! En zijn de vrouwen op zich ook romantisch of is het weer een one-way street? Als je vindt dat je vriend zichzelf in onmogelijke bochten moet wringen om romantisch te zijn, doe hem een plezier en dump hem. Mannen zijn van Mars, vrouwen van Venus. Het zit vaak niet in hen om romantisch te doen. Laat staan dat ze dezelfde mening over romantisch hebben dan vrouwen. Daar schuilt al een eerste ddertje.

4. Geeft spontane massages.
Serieus? Verwachten jullie dit echt? Komen jullie dan ook spontaan naakt voor hen staan met een pint in je handen? Ik dacht het niet hé!! Ze moeten rieken dat je een massage nodig hebt ofzo? Dat is nog zo iets aan al die posts, het is alsof mannen alles uit zichzelf moeten doen. Vrouwen horen niet te zeggen wat ze willen, mannen moeten dit weten! Ik begin echt meer en meer medelijden te hebben met de mannen. En ik begrijp ineens ook waarom er zoveel meer homo's zijn tegenwoordig. Nuja, met al die mannelijke verzorgingsproducten kon het niet anders dan fout gaan. Ze worden halve vrouwen.

5. Maakt plannen voor jullie dates.
Iets zegt mij dat een voetbalwedstrijd meepikken of mee gaan helpen op zijn bouwwerf niet het soort date is dat vrouwen verwachten. Nee, het zal iets moeten zijn dat de vrouwen leuk vinden. Dus weer een one-way street.

6. Hij durft de eerste stap te zetten na een ruzie.
Maar ohwee als hij het op de verkeerde manier doet want dan begint alles van voor af aan. Vrouwen... urgh

7. Loopt niet weg als je huilt, maar probeert er alles aan te doen om je te troosten.
Wel dat hangt allemaal af van de reden waarom je weent. Ben je een onuitstaanbare bitch geweest met veel te hoge eisen zoals een 15-punt lange to-do lijst. Sorry maar dan mag je van mij wenen zoveel je wilt. Doe normaal.

8. Steunt je in alles wat je doet.
Dit gaat ook omgekeerd natuurlijk. Als je vent beslist om te stoppen met werken zodat hij elke dag iets romantisch kan doen voor jou en bijgevolg alle financiën erdoor jagen, dan wordt dit uiteraard in dank afgenomen.

9. Is trots op je en laat dit ook zien.
Maar dit moet uiteraard ook op een manier die goedgekeurd wordt door de veeleisende vriendin zelf. Want het maakt niet uit hoe de vent die normaal zou laten zien, nee, vrouwen moet het direct als een universeel teken van trots kunnen ervaren. Again, arme mannen, jullie hebben het zo moeilijk!

10. Beschermt je
Als je iedereen gaat uitdagen en beledigen verwacht je ongetwijfeld dat je vent je bijstaat. Of je nu terecht bezig bent of niet. Weer een one-way street lijkt me. Het is alsof mannen geen eigen mening of interpretatie meer mogen hebben. Alles is volgens de norm en regels van de vrouw.

11. Lacht oprecht met je grapjes.
Wat heb je liever? Dat hij met je "grapjes" lacht ook al trekken ze op niets? Dat je dan toekomt op je werk, vol zelfvertrouwen over je grap om dan tot de constatatie te komen dat je grappen helemaal niet grappig te zijn. Nee, geef mij maar een eerlijke man.

12. Doet zijn best om overeen te komen met je ouders.
Ook hier heb ik liever een man die zich gedraagt naar de situatie. Gedragen mijn ouders zich als verwende nesten naar hem toe, dan moet hij zich ook niet gaan gedragen. Actie, reactie. Hij moet van mij niet door het slijk gaan of zichzelf laten vernederen voor hun goedkeuring. Een relatie heb je met twee, niet met vier.

13. En ook met je vrienden.
Sorry, maar als er tussen je vrienden iemand bij is die er eigenlijk op uit is om je vriend zwart te maken om zo tot een breuk te lijden. Nee, sorry dan mag hij gemeen en vals doen tegen die persoon. Ik heb liever een man met een eigen mening. Ik verkies mijn mannen oprecht en niet schijnheilig enkel en alleen voor mijn schoon ogen.

14. Hij durft zeggen dat hij je echt graag ziet.
Is het niet algemeen geweten dat mannen niet goed zijn met woorden? Laat ze het tonen op hun manier, maar verwacht nogmaals niet dat alles op de vrouwelijke manier gedaan wordt. Verwacht geen 30 pagina tellend sonnet, je zal het niet krijgen. Stel jezelf niet op voor teleurstelling.

15. Hij laat dat ook graag in het openbaar zien.
Tot je met meerder mensen weg gaat en je vent alle minuten rond je nek hangt, kusjes geeft, niet van je zijde wijkt en tussen elk gesprek door "I love you" roept. Again, keep it fucking real!!!

Niets is zo zwart wit als die lijstjes uitmaken. Er zullen altijd momenten zijn waarop je die punten liever niet zou zien of merken. Er zijn momenten dat je rust zal willen, maar dat blijkt niet uit deze lijsten hoor! En ik weet het, wat zit ik mij weer druk te maken in die lijstjes en posts. Wel simpel, het geeft meisjes een onrealistisch beeld van wat relaties zijn. Wat verlang ik weer naar de tijd van vroeger, toen was alles veel simpeler. Toen bleven koppels nog samen, nu niet meer. Nu hebben ze lijstjes om af te lopen om te zien of ze de perfecte vriend hebben of niet.

En waar is eigenlijk de lijst met de 15 dingen die een fantastische vriendin moet doen? Die bestaat niet. En weet je waarom niet: omdat mannen zo veeleisend niet zijn!! Ze zijn blij als er iemand 's avonds op hen wacht en zegt dat ze hen gemist hebben. Meer willen ze niet. Ze willen geen roos tussen hun boterham, ze hoeven geen direct antwoord op hun sms'en, ze verwachten niet dat je beste maatjes wordt met hun moeders. In tegendeel, ze zijn blij als ze niet wekelijks bij de mama langs moeten.

Het feminisme heeft zoveel kapot gemaakt. Het zal ongetwijfeld wel voordelen gehad hebben ook, ik kan er alleen geen bedenken. Doordat de geiten wouden gaan werken is alles in prijs gestegen. Ahja, nu verdienen ze met twee geld dus kunnen ze ook meer gaan uitgeven hé! Bedankt feministen, echt waar, bedankt...

Dirk, ik ben ongelooflijk blij dat jij nog een echte man bent. Ik ben blij dat je me af en toe laat wachten en me laat realiseren dat de wereld niet om mij draait. Ik ben blij als je thuis komt en me verteld over je dag. Dit laat me weten dat je me de moeite waard vindt om dit tegen te vertellen. Meer dan dat hoef je niet te doen om me te laten zien dat je me graag ziet. Je komt naar huis en je slaapt naast me. Wie meer nodig heeft dan dit moet maar eens goed over zichzelf gaan nadenken. Het probleem zou wel eens niet bij de mannen kunnen liggen.

Beterweters

136 vrienden heb ik op Facebook. Op zich zijn dat er waarschijnlijk heel weinig in vergelijking met anderen. Ik ben er gewoon mee gestopt om zomaar mensen te aanvaarden. Zelf al ken ik ze van zien, of is het een collega van Dirk ofzo. Sorry maar uit beleefdheid voeg ik ook niemand meer toe. Je moet me al iets bijzonder te bieden hebben voor ik je zal toevoegen. En voeg ik je uiteindelijk wel toe, dan is de kans groot dat je er na enkele weken weer uit ligt. Noem mij dan maar onbeleefd enzo maar ik vind het storend dat er zoveel toeschouwers in mijn leven zijn. Het is ook zo dat ik facebook voornamelijk gebruik via tablet en daar heb je niet de opties om je posts te verbergen voor sommigen. Anders zou ik mss meer mensen kunnen toevoegen omdat ik ze dan kan tegenhouden van bepaalde posts te zien.

Net zoals bij iedereen zijn het altijd dezelfde mensen die reageren op je posts en met je meeleven indien nodig. Maar dan zijn er ook die selecte groep mensen die je alleen maar op de achtergrond ziet. Nooit reageren ze op je posts, ze wensen je geen gelukkige verjaardag enzo MAAR de énige keren dat ze wel gaan reageren is om je er op te wijzen hoe dom je bent. Of dat proberen ze toch. Nu ik niet meer werk en bewust niet meer werk komen deze mensen weer naar de oppervlakte. Als je commentaar geeft op de manier hoe de samenleving werkt of dat het lang duurt eer je iets van de RVA e.d. hoort. Dan zijn ze daar ineens met hun oh zo opbouwende comments "je wist toch dat dat het gevolg is van zelf ontslag nemen".
Meen je dat? Het is normaal dat ze je schorsen als je zelf ontslag neemt? I weiger het te geloven. Ik bedoel, het is niet alsof we er ervaring mee hebben aangezien Dirk ook zonder werk gezeten heeft. Nee, die ervaring heeft ons helemaal niets geleerd en we zijn vergeten hoe oneerlijk de maatschappij is tov van de mensen die buiten de norm vallen.

Wat is deze norm? Wel, in hun ogen is het voornamelijk uitgaan, veel dure drankjes drinken en deze bijgevolg op instagram zetten met de bijhorende duckface, dure gsm's als cadeau krijgen omdat niets "i love you so much" zegt als een gsm die iedereen heeft en waar je partner helemaal geen eigen input voor heeft moeten bijdragen. En ik mag uiteraard de dure cliché merken vergeten! De norm is Chanel, Louis Vuitton en al die andere stereotype crap. Net die, bij gebrek aan beter woord, geiten komen je dan wijzen op je "fouten". Het is alsof de leerkracht over je schouder meekijkt en teleurstellende geluidjes maakt. Wel dames, wat jullie mening over ons is kan mij geen r**t schelen.

Ze denken dat ze het zijn, dat ze het gemaakt hebben maar als we dan even naar hun profiel gaan kijken dan hebben ze niets. Oh nee wacht, ik lieg, ze hebben geld. Maar hun relaties zijn zo oppervlakkig als de pest, als ze bij dezelfde partner blijven voor twee jaar kan je al spreken van een wonder. Hun leven is leeg. Feestjes, drank, eten, foto's en reisjes. Waarschijnlijk is dit voor sommigen een leven maar niet voor mij. Mijn leven bestaat uit drie mensen. En ik heb geen fortuin nodig of een merk handtas om hun goedkeuring te krijgen.
Telkens opnieuw kijken ze op ons neer. Enkele jaren geleden ook toen Dirk zonder werk zat. Dan waren ze allemaal rap om te zeggen dat ik hem moest laten zitten. Blijkbaar is hun liefde zo groot dat ze mensen dumpen als ze niet meer in hun wereldje passen. Vechten voor iets kennen ze niet, ze vervangen alles. Daar dient namelijk geld voor. Diezelfde mensen geven ook heel graag relatie advies. Wat grappig is want als ik nu een kijkje neem op die mensen hun profiel hebben ze geen relatie, of de relatie waar ze toen in waren is stukgelopen. Maar toenertijd was het DE relatie uiteraard, niets kon hun kapot maken. Behalve geld natuurlijk. Zij leven in een wereld waarin de parner gedumpt wordt als deze niet meer verdiend dan zij. Ze moeten namelijk als prinses behandeld kunnen worden.

Toen lachtten ze allemaal. Maar wie lacht er nu? Wie heeft er ondertussen een senior functie te pakken met bedrijfswagen, hospitalisatie, 'dentalcare' en noem maar op? Juist ja. En wie werkt er nog altijd in het restaurant van de mama en papa (is er een makkelijkere manier om een job te vinden?) Wie heeft een simpele bureaujob en moet bijklussen in de horeca? En bijgevolg mijn meest favoriete vraag: welke diploma's hebben zij? Iets zegt mij dat hun job minderwaardig is tov van hun diploma. Mijn ventje krijgt de senior functie door hard werk, veel kennis en zich constant moeten bewijzen. Ik weet heus wel wie het meest bereikt heeft in zijn leven en wie dus eigenlijk beter gewoon zijn mond houdt.

Maar kijk maar op ons neer omdat we geen merkkledij dragen, wij voelen de drang niet om fake merken te kopen om er toch maar bij te horen. Wij hebben de bevestiging van onbekenden niet nodig. Wij hebben genoeg zelfvertrouwen om met ongekamt haar buiten te komen. Wij hebben geen masker nodig om onzelf goed te doen voelen. Dus wie oh wie is er nu beter? Wie verdiend het meest respect? Ik weet het antwoord wel hoor.

Dus nogmaals aan al die fake mensen die zo hard hun best doen om perfecte productjes van de maatschappij te zijn: fuck you! Wij zullen wel lachen als jullie aan je 40Ste nog aan kinderen moeten beginnen om dan te constateren dat het niet meer gaat. Maar hey, niet getreurd, je hebt je Louis Vuitton tas nog!

Dear Robin

Two days ago, my whole world stood still. Dirk showed me his tablet and all I saw was a picture of Robin Williams face and the face Dirk was making. In my head there was this instant "no, no, no!" and then he said it "he killed himself".
And with that little sentence, a legend died and the world got a little darker.

Never ever have I felt such pain when somebody died, not even my own grandfather. And I know how bad that sounds, trust me. But it is what it is. A little piece of youth died along with Robin. I'm not going to drag this along and keep going on about how sad I am about this. If I'm touched so much by his death, I can't imagine how his wife and kids feel. Don't think many people knew how hard life was getting for him. Comedians seem always happy and carefree, people rely on them to make them feel better. But who makes the comedians feel better?

I downloaded a few of his movies to show to the girls. Jumanji, Flubber, Hook... and with every movie I cry. I don't understand it myself, the man had touched me in a way I didn't even know was possible. Not family, no friend, not even a acquaintance but his death has touched me the most in my entire life.

And I know people are going to think I'm exaggerating, that I'm just seeking attention or whatnot. But nothing of the sort, I truly feel saddened and lost with him gone. The man who made us all laugh is gone. Think I'll be crying for a while. With every movie I see.

I miss you Robin, thank you for making our childhood special. I'll be sure to pass it on to my daughters. Your death will not be in vain.

I love you.
 

Moeder de vrouw

Sinds ik thuis ben heb ik veel minder tijd dan op mijn werk. Zeker nu het vakantie is eisen beide meisjes mijn aandacht op. Het is een heel karwei om ze zo actief mogelijk bezig te houden. De ene dag lukt het beter dan de andere. Regendagen zijn moeilijkere dagen uiteraard. Gelukkig zijn er bij ons in de straat nog een 10-tal andere kinderen om die van mij bezig te houden. Zelf de kleinste nemen ze mee op sleeptouw. Die momenten zijn voor mij de perfecte gelegenheden om het huis te kuisen. Hoewel elke moeder weet dat dat eigenlijk verloren moeite is, zolang de kinderen nog thuis wonen.

Maar tot nu toe heb ik nog geen spijt van mijn beslissing. Financieel is het al moeilijk geweest omdat het toeval (eerder Murphy) natuurlijk wil dat de eerste maand dat ik geen inkomsten heb, tevens de maand is waarop Dirk nog niet de helft van zijn loon kreeg door tijdskrediet die hij in september (4 maand) genomen heeft. Waarom het zo gaat weet ik niet, maar aan het begin van je tijdskrediet krijg je een voorschot op je loon. Aangezien het werk je dan niet (volledig) uitbetaald heb je zo toch nog een appeltje voor de dorst (kuch). Spijtig genoeg wil dit zeggen dat je enkele maanden later geen tot weinig loon zal ontvangen. Dat viel dus mooi samen... Ach, niets dat we nog niet meegemaakt hadden dus ook nu hebben we er ons doorheen geworsteld. Waar een wil is, is een weg. En communiceren met de schuldeisers kan ook wonderen doen. Al vloek je de volgende maand wel als je facturen dubbel moet betalen. Gelukkig geen kosten aan opvang of school. Dat komt dan wel weer goed uit. Murphy is nog niet helemaal tegen ons.

Voor de rest gaan we volgens mij geld uitsparen door thuis te blijven, toch aan kleine uitgaven. Heel deftige kleren moet ik niet meer aanschaffen, geen personeelsfeestjes e.d. waarvoor ik moet opgedost zijn. Eten en drank tijdens de middag op het werk valt ook weg. Die kost bepaal je uiteraard zelf, maar het is toch een kost. Die valt nu ook weg, drank genoeg thuis. En goedkoper.
De Croozer is ook al veel buiten gekomen, bijna dagelijks. Het ding heeft ons een fortuin aan ecocheques gekost (maar wat moet je er anders mee doen), maar ik zou niet meer zonder kunnen! Ik ken er een hele gevulde herbruikbare boodschappentas in kwijt. Je weet wel, die typische van Delhaize en consoorten. En dan heb ik nog wat plaats ernaast om kleinere spullen te stockeren en indien nodig moeten de meisjes hun voeten intrekken en kan ik daar nog spullen kwijt. Zelf in de regen fietsen stoort me niet want de meisjes zitten droog.

Ik ondervind wel moeite in het vinden van een vast huishouden routine. Ik laat me nog te makkelijk in de zetel ploffen en de Playstation aan te zetten. Ik heb dan wel meer tijd om te kuisen, maar ik ben zo blij eens de meisjes slapen, dat ik zelf niets meer wil doen. Er is dus nog werk aan de winkel. Mischien zal het beteren als Arwen terug naar school is en ik enkel op Caitlyn moet letten.
De meisjes zijn ook tevreden dat ik thuis ben, dat merk ik elke dag.

Voor diegene die denken dat ik een lui-lekker leven heb, dat is niet zo. Al ga ik uiteraard niet klagen en niet werken als ik daar geen zin in heb. Ik ben ten slotte thuis voor de kinderen, ik moet me met hen bezig houden. Uitslapen kan ik spijtig genoeg ook niet, ik ben even vroeg wakker als toen ik nog ging werken. Het verschil is alleen dat ik me niet moet afjagen en dat ik lekker in pyjama kan blijven zitten. Soms, heel soms, kruip ik terug in bed eens Caitlyn haar eerste flesje heeft gehad en zelf ook terug gaat slapen. Dan zet ik voor Arwen een paar tekenfilms in queue zodat ik voor even rust heb. Soms zegt ze het me zelf dat ik terug mag gaan slapen, lief hé. Doorgaans is ze dat wel, al is ze er heel goed in om het bloed vanonder mijn nagels te halen. Maar zoals mijn moeder zou zeggen: kijkt in de spiegel en zwijgt maar.
Inderdaad, ze heeft dat van mij. Er zijn dagen waarop ik er dan ook beter mee om kan.

Maandag naar RVA om te horen hoe lang ze mij gaan schorsen. Ik ben effectief niet van plan om werk te zoeken, niet zolang Caitlyn niet naar school gaat. En zelf erna twijfel ik nog want dan hebben we weer dezelfde opvangproblemen en bijgevolg extra kosten. Om nog maar te zwijgen van de stress door de constante ratrace die weer gehouden zal worden. Ik heb het allemaal even gehad. Eigenlijk zouden er veel meer mensen mijn voorbeeld moeten volgen. Tonen aan de mannen aan de top dat er iets moet veranderen. Geef gezinnen weer de kans om met één inkomen rond te komen, dat vrouwen kunnen thuis blijven indien ze dat willen. Of geef huismoeders een inkomen, het in ten slotte meer dan een fulltime job. Nu ik thuis ben heb ik geen stress meer, de kinderen zijn gelukkiger en ik heb tijd om aandacht te geven aan heb. Ze zullen niet door vreemden opgevoed worden of vuile manieren van jan en alleman opvangen. Ze zullen altijd in mijn buurt zijn. En blijkbaar heeft dit al zijn vruchten afgeworven want bijna dagelijks krijg ik complimenten over het gedrag van Arwen. Het feit dat ze me mee helpt bij het winkelen (tenzij ze koppig is) en altijd heel beleefd is naar de mensen toe. Op den duur kennen ze ons overal wel, wat het makkelijk maakt als Arwen weer is verdwaald in de winkel. Dat luisteren lukt niet altijd. Maar dat zal wel bij de leeftijd horen.

Wat kan ik nu nog zeggen buiten dat alles basically goed gaat. Om geld hebben we nooit echt gegeven dus daar spreken we niet over. Wij zijn gelukkig, mijn ventje hoeft vaak enkel zijn voeten nog onder tafel te schuiven en ik ben zelf veel rustiger. Wat moet een mens nog meer hebben? Ik raad het iedereen aan!

Toedels!