Wat wil je later worden? De vraag die elk van ons ooit gekregen heeft en een vraag die velen onder ons nog steeds niet kunnen beantwoorden. Want wat is 'later'? Men wordt verwacht studiekeuzes te maken terwijl zowel lichaam als geest nog volop in ontwikkeling zijn. We weten nog niet wie we zijn maar we worden verwacht om aan 12 jaar al een wijze beslissing te maken over onze toekomst. Soms is die beslissing onomkeerbaar, gezien het huidige schoolsysteem toch. Ergens heb je wel een idee, maar vaak zijn deze niet realiseerbaar. Moeder worden, dat wist ik al vrij rap dat ik dit wou. Maar nu ben ik dit en soms vraag ik me af of dit alles is. Als ik dan nadenk over wat altijd in mijn achterhoofd heeft gespeeld, dan kom ik altijd terug op 'schrijven'. Auteur worden, werelden scheppen en kinderen hoop geven. Dat heb ik altijd willen doen. Hoe kan het ook anders eens je zelf boeken als Harry Potter gelezen hebt? Wegdromen naar een wereld die honderd maal beter is dan de wereld waarin we ons bevinden. Een wereld vol magie en hoop, een wereld waarin goed overwint van kwaad. De echte wereld is zo hard, het slechte lijkt altijd weer opnieuw te winnen. En wint het goede dan toch, dan is dit resultaat zo klein dat het slechte in no time weer de bovenhand haalt.
Magie, legendes, alternatieve universum... alles wat men beschouwt als 'niet echt', daarover wil ik schrijven. In die wereld wil ik me bevinden. Maar hoe begin je aan schrijven? Hoe creëer je iets uit niets. Hoe maak je iets die anderen meeslepen, die anderen deel laten uitmaken van jouw fantasie. Alles wat ik bedenk werd ongetwijfeld al neergepend. En zelf al heb je wel een idee, dan moet je research doen. Je kan het niet gewoon allemaal uit je duim zuigen, het moet ergens nog realistisch blijven, ondanks de magie. Boeken waarvan je dorpen of streken kan opzoeken laten je net dat ietsje meer geloven in meer. Ok, Zweintstein of Hogwarts bestaat niet echt, maar je hebt wel min of meer een idee waar het zou kunnen zijn; Londen! Hoeveel fans van Harry Potter zijn er ondertussen niet naar Kings' Cross geweest in de hoop van op Platform 9 3/4 te geraken? Misschien hebben sommigen er zelf een hersenschudding aan opgelopen. Mijn punt is, ik kan niet gewoon de verhalen die ik al gelezen heb opnieuw vertellen. Hoe graag ik ook mijn eigen Hogwarts zou willen creëren. Dus daar lijkt het al te stoppen voor mij, nog voor het echt begon. Ik lijkt het niet in me te hebben om iets nieuw te maken ik kan alleen nadoen.
Uiteraard zijn er cursussen om te volgen maar daarvoor heb je uiteraard geld nodig. Weer de maatschappij die zegt dat je nergens zal geraken als je er de middelen niet voor hebt.
Deze blog is een vorm van schrijven, maar elke keer lijkt het een medium om te klagen. Om nog maar te zwijgen van de backlash die telkens volgt. Maar je weet wat ze zeggen, slechte reclame is ook reclame.
Ik geef nog niet op, wie weet komt op een dag mijn eigen Harry Potter door mijn hoofd lopen en schrijf ik zeven boeken. Tot nu moeten we het maar stellen met deze hersenspinsels.