3.0

The big 3.0, I've finally reached it. Tram 3. Geen idee waarom het afgeschilderd wordt als zo'n belangrijke leeftijd. Als kind beschouwden we 30'ers als zijnde oud. Maar zijn we effectief oud? Ikzelf moet nog wennen aan het leven als "volwassene" en nu ben ik al "oud"? Spijtig genoeg heb ik nog altijd geen idee wat ik wil doen in mijn leven. Ik hou van foto's nemen, maar ik haat geposeerde foto's. Ik ben liever de stille, onzichtbare fotograaf. Echte emoties en momenten vastleggen, leen maskers maar echte mensen. Vaders en moeder in het park met hun kinderen; de man en vrouw in de straat e.d.
Kinderen zijn heel leuke onderwerpen, geen filters alleen waarheden.

En zo ben ik weer afgedwaald van mijn oorspronkelijke gedachte. Ik wou vertellen over de eerste keer in mijn "volwassen" leven waarop ik mijn verjaardag egoïstisch gevierd heb. Een weekend op hotel met vrienden en genieten van mijn allereerste professionele massage! Te bedenken dat ik bijna 'nee' gezegd had toen het werd voorgesteld. Maar ik dacht vrij rap 'fuck it!', ik word ten slotte maar één keer 30. Het zou een massage van 50min worden, wat mij initieel vrij lang leek. Maar uiteraard besefte ik ook wel dat dit heel rap voorbij zou zijn. De vrouwen zouden zich laten masseren, de mannen moesten zichzelf maar even bezig houden. Eens het aan ons was hadden we keuze tussen een mannelijke zwarte masseur of een blanke vrouwelijke. Zo het type slagersvrouw, korte en gezet, met kort blond haar. Om eerlijk te zijn schrikte het me wat af om door haar gemasseerd te worden. Nu, twee maagden bijeen zorgt voor een gezamenlijke "mij gelijk" als het aankomt op beslissingen nemen. Ondanks we beide ongetwijfeld een voorkeur hebben, gaan we de beslissing vaker aan iemand anders over laten, met subtiele bijsturing soms. Dus ik deed bewust iets heel on-maagdelijk en volgde de man naar de ruimtes beneden. De reden dat ik uitdrukkelijk zijn huidskleur vermeld is niet racistisch, maar eerder omdat ik een zwak heb voor zwarte mannen. En zij doorgaans voor mijn derrière, maar dit ter zijde.

Eens in het kleine kamertje aangekomen, was het even een 'now what?' moment. Films en series hadden me ondertussen wel al geleerd dat de badjas in ieder geval uit moest. Of de bikini ging aanblijven was de vraag. Gelukkig is het enige waar ik onzeker over ben eerder mijn gezicht, dan mijn lichaam. Wie ben ik om deze man dat te ontzeggen, ongetwijfeld zal hij al erger onder handen hebben moeten nemen. Toen ik zei dat het mijn eerste keer was kreeg ik de belofte dat het een goeie zou zijn.
Zo'n massage is eigenlijk best sensueel. Betwijfel of ik mij had kunnen ontspannen als het de vrouw was geweest. Doordat het een man was kunnen de aanrakingen best als seksueel beschouwt worden, al was dit voor mij niet het geval. Mijn verstand heb ik uiteindelijk op 0 gezet. Het gevoel om zo aangeraakt te kunnen worden zonder "belofte" aan meer is best aangenaam. Uiteraard moest op een bepaald moment toch het bikini topje uitgedaan om mij te kunnen omdraaien. Op dat moment is het ook gewoon niet nadenken, niet naar zijn gezicht kijken op zoek naar eventuele emoties op het gezicht, maar gewoon doen.

Daarna was er weer een 'draai je maar om' moment waarop je dan een handdoekje krijgt opgelegd. Door de bewegingen bleef dit uiteraard nooit lang liggen. Enkele keren vroeg ik mij af wat er door Dirk zijn hoofd zou gaan moest hij het allemaal kunnen zien. Maar voor mij was het in ieder geval onschuldig, wat hij (de masseur) er van vond was op dat moment het laatste waar ik aan dacht. Met verwilderde haren en benen als spaghetti moet je dan uiteindelijk van die tafel komen en weer de realiteit instappen. Dirk wist niet wie mij gemasseerd had. Dacht ik. Toen ik echter terug ging om hen te zoeken zag ik meteen de blik in zijn ogen. Hij wist het duidelijk wel. Mijn vriendin had hem in het passeren kunnen zeggen dat ik werd gemasseerd door een zwarte man. En hij kent mij ook natuurlijk. Arme jongen heeft waarschijnlijk 50 minuten lang allerlei doemscenario's voor ogen gehaald. Dit vond ik zielig (in a good way) en leuk tegelijk. Elke vrouw geniet van een klein beetje gezonde jaloezie denk ik. Voor mij was het in ieder geval de beste manier om een weekend van relaxatie af te sluiten.
En voor wie ooit in Château de Limelette in Ottignies Louvain-la-Neuve verblijft, vraag zeker naar Cameron als je een goeie massage wilt.