The beating of my heart

Spijtig genoeg is het weekend weer veel te rap voorbij gegaan! Een heerlijk weekendje was het! Zaterdag eerst wat thuis werken, 's middags naar de kapper en daarna zou ik vertrekken naar Mr Oohlala. Met mijn nieuwe stijle kapsel en mijn nieuwe jeans zette ik koers naar Oostende! De zon in mijn haar, mijn hart in mijn keel en mijn glimlach op de mond...wat een prachtige dag. En nog even geduld en ik kon weer in de zetel kruipen naast Mr Oohlala. Had toch wel wat zenuwen voor wat zou komen want ik had het gevoel dat we de laatste tijd enorm naar elkaar toe gaan groeien waren. Zeker toen hij me vertelde dat hij langer hij er over nadacht, hoe meer hij ervan overtuigd was dat we perfect zouden zijn...samen! Tijdens mijn drie daagjes Disneyland heb ik ook elke dag berichtjes gekregen. Hij was aan het aftellen naar zaterdag, zo lief! En hij vertelde me dat hij bij het horen van het liedje 'linger' van 'the cranberries' dat hij aan mij moest denken! Aan mij! En niet aan zijn beste vriendin!

Daar stond hij dan, in zijn deuropening te wachten tot ik met de lift boven kwam. Ik met mijn nieuw kapsel en jeans, hij met zijn nieuw kapsel en polo. Wat zag hij er goed uit! Lief een kus op de wang...maar volgens mij was hij veel dichter bij mijn lippen dan anders! Dat beloofd voor de rest van het weekend! Aangezien het bijna zes uur was ging hij beginnen aan het eten: gevulde tomaten met gehakt en zelfgemaakte patattenblokjes. Heb ik dit al gezegd? Hij kan fantastisch koken! Een man die voor mij kookt, wat wil ik nog meer. Het smaakte heerlijk, hij was heerlijk, dit was echt geen slecht begin!

Samen met de roommate nog wat tv gezien, maar algauw vonden we het tijd om te verhuizen naar de slaapkamer, mét waterbed. Deze keer geen filmpje meer opzetten, we zouden toch in slaap vallen. Ik leg mij op mijn zij en hij komt tegen mij liggen met zijn armen rond mij. Heerlijk dat gevoel, en heerlijkhoe dicht hij ligt. Ik krijg zelf een kusje op mijn schouderbladen, dit heb ik nog nooit gekregen van hem. Algauw lagen we niet meer op onze zij en genoten we gewoon van elkaars lichaamswarmte en affectie. Meer details moet ik waarschijnlijk niet geven, het was zalig!!

Al die tijd ervoor waren we meer 'fuckbuddies', maar deze keer voelde het anders. Dit was oprecht. De kussen die wa gaven gingen veel dieper dan anders! Als ik er aan denk geniet ik nog. Erna vielen we zalig in slaap, hij met zijn armen rond mij en mij regelmatig een kusje gevend. Wat een heerlijk gevoel!

De 'morgen' erna was ook heerlijk, genieten van het bij elkaar zijn, nog even naknuffelen enzo. Filmpje opzetten, nog wat knuffelen, weer wat lieve kusjes geven en van het één komt het ander natuurlijk. Heerlijk tot we beseften dat het uiteindelijk al kwart na zes was en we nog moesten eten. Erna zou ik natuurlijk bijna direct moeten vertrekken, wat een kort weekendje zeg... Wat staat er nu op het menu: steak met zelfgemaakte frietjes, champingnonsaus en lookboter. Zelfgemaakte lookboter wel te verstaan. Zo'n heerlijke vent ik de keuken, daar kan ik wel aan wennen!!

Kwart na acht, tijd om naar het station te gaan en de trein naar huis te nemen...

Mr Oohlala vergezelt me naar het station en hij houdt zelf even mijn hand vast! Damn wat een verschil met alle andere weekendjes! Als ik op de trein stapt geeft hij mij nog rap even een kusje voor de deuren sluiten. *zucht* Zou het eindelijk meer kunnen worden? Zou hij eindelijk zijn hart hebben open gezet? Ik durf het te hopen...

Een anonieme foto van Mr Oohlala. Verlang alweer naar hem...

Disneyland, where the magic happens!

Het zit er alweer op, drie heerlijke dagen in het land waar je weer even kind mag zijn: Disneyland! Samen met mijn zus, haar vriend en ons kleine broertje zijn we er drie dagen op uit getrokken. Auto van de mama geleend en hop naar Frankrijk!! Alles verliep heel vlotjes, totaal geen klagen totdat....de auto het begaf... Je moet weten dat ons moeder een grote fan is van kosten sparen, dat zie je dus ook aan haar auto's! Wat we ook deden, van zodra de auto in lage toeren ging viel hij dood, dus ook van zodra we aan de rem kwamen. We waren op zoek naar het hotel, al uuuuuuuuren. Niemand bleek het te kennen en toen de auto nog eens stilviel waren we de wanhoop al nabij.

Zelf een paar keer geprobeerd om de auto te doen starten, dat lukte, zolang hij in hoge toeren kon blijven. Ik heb dan het stuur even over genomen omdat mijn zus rap freakt achter het stuur. Maar ik heb nog maar mijn voorlopig rijbewijs dus was ik al zwaar in fout. De enige oplossing was om de auto achter te laten op een betaalparking en een taxi te nemen naar het hotel. Dus so be it. Ik de auto in drie keer herstarten eindelijk geparkeerd gekregen en nu bagage er uit en op zoek naar een taxi! Resultaat van de taxi-rit: 15 euro.

Eindelijk aangekomen in het hotel was het dus nog een kwestie van eindelijk tot in Disneyland te geraken, de reden van onze trip. Half vier in de namiddag en we waren eindelijk op weg naar Disneyland, nu wel met het openbaar vervoer. Op weg naar het station krijgen we allemaal een lach/huilbui als we merken dat we de parking passeren waar de auto stond. We waren zó dichtbij!! Nuja, vergeten die stomme auto en hop naar Disneyland!!

Lee Roy zijn eerste keer in Disneyland, wat een ervaring! Heerlijk voor hem en leuk voor ons om eindelijk onze vreugde van deze magie te kunnen delen met anderen. Welke leeftijd ik ook zal hebben Disney zal altijd zo'n kinds effect op me hebben... 

Drie heerlijke dagen in het magische land, hoe meer ik de foto's bekijk hoe meer zin ik heb om terug te gaan. Geen enkele plaats ter wereld waar ik me zo thuis voel. Heerlijke attracties, heerlijke uitzichten, heerlijke Disney-muziek...Helemaal mijn ding. En de kers op de taart was toen ik bij het verlaten van het park in mijn ooghoek Donald Duck had zien staan. Het enige wat er nog uit me kwam was 'whiiiiiiiiiiii' en weg was ik, zonder waarschuwing of uitleg aan mijn zus en de rest. Al snel hadden ze door wat me ineens bezielde! Mijn meest favoriete Disneyfiguur stond op enkele meters van mij!!! Dit vroeg om een foto, alleen spijtig dat mijn kleine broertje er ook wou staan, want dit was echt wel míjn moment!

Deze foto doet mij alle miserie met de auto gewoon vergeten, deze 2 minuten van glorie, mijn trip kon niet meer stuk! Donald Duck, mijn meest favoriet 'persoontje'. Heerlijk hoe hij net als ik van extreem happy naar extreem kwaad kan gaan. En als hij begint te razen begrijpt niemand hem, net als ik.

Nu nog alle foto's van mijn zus krijgen en ik kan mijn vreugde met iedereen delen. Wie wil zal de foto's kunnen bekijken op netlog en facebook!

Could this be love...

Het is alweer een tijdje geleden dat ik nog iets geschreven heb over Mr Oohlala. Wel, ik hoor hem nog elke dag, ofwel op msn ofwel per sms. In totaal ben ik er nu al 3 keer geweest. Één keer zelf voor heel het weekend, van vrijdagavond tot zondagavond. Nu begin ik hem toch wel wat te kennen mag ik zeggen.
Er zijn eigenlijk twee versie van Mr Oohlala, de man in de leefruimte waar zijn flatgenoot en andere vrienden rondhangen. En dan de man in de slaapkamer. Eens we deur van de kamer achter ons sluiten is het alsof hij eindelijk zichzelf kan zijn. Lekker dicht tegen elkaar aan kruipen en gezellig een filmpje zien, hoewel we zelden het einde al gezien hebben...

Tot nu toe is Mr Oohlala niet meer geweest dan een sexbuddy. Zijn beste vriendin staat volgens mij in de weg. Hij heeft haar ook via netlog leren kennen, net zoals bij mij. Hij kent ze wel al iets langer, belt er bijna dagelijks mee en ze zijn elkaars BFFL (Best Friend For Life). Ze heeft een vriendje, maar wel een rotzak waardoor Mr Oohlala met haar inzit en dus veel met haar bezig is. Nuja, genoeg over haar, back to 'us'. Elke keer als ik daar ben is het alsof hij (bij wijze van spreken) dichter en dichter komt.

Vandaag heeft hij mij iets geweldig gezegd op msn:
Heb alles zo eens 'berekend' en ik kom tot de ontdekking wa gij al weken zegt...
En dat is?
Dat we perfect zijn.

Die kleine conversatie heeft mijn hart sneller doen slaan. Zou hij eindelijk gevoelens beginnen krijgen voor mij? We denken wel vaak hetzelfde over bepaalde onderwerpen en hebben dezelfde rare humor. En alletwee zouden we doodgraag kinderen hebben. Nu vergeet ik nog het belangrijkste stuk: hij kan koken! Op zich is dat waarschijnlijk niets raar, behalve dan dat ik geen keukenprinses ben.

Ik weet dat ik niet te hard van stapel mag lopen maar ik heb hem echt graag. Hij is zo ... volwassen. In vergelijking met mijn ex is hij een echte man. Een man met een mooi figuur, zoals dat van een man er moet uitzien. En niet zoals een gespierde stilo, zoals ze bij ons zeggen.
Volgend weekend ga ik waarschijnlijk weer naar Oostende, eens zien hoe hij zich zal gedragen naar mij toe. Hopelijk wordt het het beste weekend ooit!

Het leven zoals het is...

Je familie kan je niet kiezen, spijtig genoeg. Gisteren nog een reünie gehouden met mijn meter. Samen met mijn zus en diens vriend, mijn broer en diens vriendin en de kleinste. Het was voor mijn broertje de eerste keer in 12 jaar dat hij zijn grootouders (langs vaders kant) zag, voor hem waren het dus eigenlijk meer vreemden.

Zoals elk familiefeestje tegenwoordig gaat, eerst thuis aperitieven en daarna op restaurant met zen allen. Vroeger keek ik nog naar de menukaart en besloot ik om niet het duurste te nemen. Nu veeg ik er mijn voeten aan, als zij willen betalen voor 8 man moeten ze de gevolgen maar dragen. De menukaart bestond uit het 'weekendmenu', niets meer niets minder. Dus geen mogelijkheid voor mijn broertje om iets simpel te eten. Voor het eerst in zijn leven werd hij geconfronteerd met kikkerbilletjes en parelhoen. Maar ik moet zeggen dat hij zich schitterend gedragen heeft! Een pluim voor mijn kleine broertje waar ik nu toch wel heel trots op ben!


Volgende (verplichte) afspraak zal ergens volgende maand zijn, mijn verjaardag! Tijd om het profiteren tot een nieuwe hoogte te brengen!