donderdag 16 oktober 2008

Ontgoocheling

Het gevoel dat ik nu heb kan ik het best omschrijven met een kind dat uitkijkt naar Sinterklaas, met op het verlanglijstje een prachtige fiets. Dagen kijkt hij uit naar de dag dat hij zijn schoentje mag klaarzetten en wat lekkers voor het paard. De volgende ochtend uit bed rennen en net niet vallen om dan beneden te komen en te zien dat er geen fiets staat. Dat gevoel heb ik nu...

Het zal allemaal wel heel stom klinken, maar ergens had ik het gevoel dat ik misschien zwanger kon zijn. En ja hoor, ik weet wat dat allemaal teweegbrengt, dus kom aub niet met af met 'je bent nog veel te jong' en al zo'n uitspraken. Vorige maand waren mijn regels wat abnormaal, wist zelf niet of ik ze nu gehad had of niet. Gisteren zou het de eerste dag geweest zijn van mijn regels. Meestal krijg ik ze in de nacht van dinsdag op woensdag, maar een hele dag niets...

Mijn hoofd begint al te spelen met het idee. Ik ben ook wat verdikt dus was mijn hoop (laat ik het zo noemen) al wat groter. Langs de ene kant wou ik doodgraag dat ik zwanger was. Ik wil echt graag kinderen en Mr Oohlala zit ook al drie jaar met een kinderwens en wat we hebben voelt gewoon zo goed aan. Maar ik had geen gelukt, of misschien wel geluk, daar ben ik nog niet aan uit. Tegen de tijd dat ik in bed kroop had ik mijn regels..

Mr Oohlala zat in de douche en kroop erna in bed, dicht tegen me aan. Hij wist al dat ik met het idee zat dat ik zwanger zou zijn en begon het zelf ook al te denken. Ik ging het hem dus moeten vertellen om hem al dan niet gerust te stellen.

"Proficiat, je bent nog geen papa." zei ik zonder waarschuwing. Nu was het afwachten wat zijn reactie was.

"Oh, damn..." Meende hij dat nu, vond hij het echt spijtig of was het eerder om mij wat troost te geven? Ik draaide hem om en keek hem in het donker aan.

"Was die reactie nu oprecht?"

"Goh, ergens wel ja. Het is misschien financieel het moment niet, maar moest je effectief zwanger geweest zijn zou ik daar niets op tegen gehad hebben." Wauw, hij is echt perfect, hij denkt net als ik. Ik kruip nog dichter tegen hem aan en hij geeft me een kus op mijn voorhoofd.

"Ik zie u graag meisje."

"Ik u ook!"


Geen opmerkingen:

Een reactie posten